3766. Hadis
أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَاللَّفْظُ، لَهُ قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عُمَرَ مَرَّةً وَهُوَ يَقُولُ وَأَبِي وَأَبِي . فَقَالَ " إِنَّ اللَّهَ يَنْهَاكُمْ أَنْ تَحْلِفُوا بِآبَائِكُمْ " . فَوَاللَّهِ مَا حَلَفْتُ بِهَا بَعْدُ ذَاكِرًا وَلاَ آثِرًا .
Bize Ubeydullah b. Said ve Kuteybe b. Said haber verdi. Lafız Kuteybe'ye aittir. Dediler ki: Bize Süfyân, Zührî'den, o Sâlim'den, o da babasından (İbn Ömer'den) naklen tahdis etti ki; O, Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'i bir keresinde Ömer'i "Babam hakkı için, babam hakkı için!" derken işittiğini (anlattı). Bunun üzerine (Resûlullah) şöyle buyurdu: "Şüphesiz Allah, babalarınız üzerine yemin etmenizi size yasaklıyor." (Ömer dedi ki): "Vallahi o günden sonra ne (kasten) zikrederek ne de (başkalarından) naklederek bir daha o (babam) adına yemin etmedim."