3861. Hadis
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا حِبَّانُ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قِرَاءَةً قَالَ قُلْتُ لِعَطَاءٍ عَبْدٌ أُؤَاجِرُهُ سَنَةً بِطَعَامِهِ وَسَنَةً أُخْرَى بِكَذَا وَكَذَا. قَالَ لاَ بَأْسَ بِهِ وَيُجْزِئُهُ اشْتِرَاطُكَ حِينَ تُؤَاجِرُهُ أَيَّامًا أَوْ آجَرْتَهُ وَقَدْ مَضَى بَعْضُ السَّنَةِ قَالَ إِنَّكَ لاَ تُحَاسِبُنِي لِمَا مَضَى.
Bize Muhammed b. Hâtim haber verdi. Dedi ki: Bize Hibbân haber verdi. Dedi ki: Bize Abdullah, İbn Cüreyc'den okuma yoluyla haber verdi; [İbn Cüreyc] dedi ki: Atâ'ya: "Bir köleyi bir yıl yemeği karşılığında, bir yıl da şu kadar [ücret] karşılığında kiralıyorum" dedim. "Bunda bir sakınca yoktur; onu birkaç günlüğüne kiralarken koştuğun şart da sana yeter" dedi. "Ya yılın bir kısmı geçmişken onu kiralarsam?" [dedim]. "Geçen süre için benden hesap sormazsın" dedi.