4351. Hadis
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ آدَمَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ وَهْبِ بْنِ كَيْسَانَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ بَعَثَنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَنَحْنُ ثَلاَثُمِائَةٍ نَحْمِلُ زَادَنَا عَلَى رِقَابِنَا فَفَنِيَ زَادُنَا حَتَّى كَانَ يَكُونُ لِلرَّجُلِ مِنَّا كُلَّ يَوْمٍ تَمْرَةٌ . فَقِيلَ لَهُ يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ وَأَيْنَ تَقَعُ التَّمْرَةُ مِنَ الرَّجُلِ قَالَ لَقَدْ وَجَدْنَا فَقْدَهَا حِينَ فَقَدْنَاهَا فَأَتَيْنَا الْبَحْرَ فَإِذَا بِحُوتٍ قَذَفَهُ الْبَحْرُ فَأَكَلْنَا مِنْهُ ثَمَانِيَةَ عَشَرَ يَوْمًا .
Muhammed b. Âdem bize haber verdi, dedi ki: Abde bize anlattı, Hişâm'dan, Vehb b. Keysân'dan, Câbir b. Abdillah'tan (nakledildiğine göre) dedi ki: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem bizi gönderdi. Üç yüz kişiydik. Azığımızı sırtlarımızda taşıyorduk. Azığımız tükendi, öyle ki bizden her bir adama günde (sadece) bir hurma düşmeye başladı. (Râvi Vehb) dedi ki: Ona (Câbir'e): "Ey Ebû Abdillah! Bir hurma adama ne fayda verir (neresine yeter)?" denildi. Câbir: "Onu bulamayınca (o tek hurmanın bile) yokluğunu hissettik," dedi. Sonra denize (sahile) geldik. Bir de baktık ki deniz bir balık (Amber balığı) atmış. On sekiz gün ondan yedik.