4853. Hadis
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ مُوسَى، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَتَبَ إِلَى أَهْلِ الْيَمَنِ كِتَابًا فِيهِ الْفَرَائِضُ وَالسُّنَنُ وَالدِّيَاتُ وَبَعَثَ بِهِ مَعَ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ فَقُرِئَتْ عَلَى أَهْلِ الْيَمَنِ هَذِهِ نُسْخَتُهَا " مِنْ مُحَمَّدٍ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِلَى شُرَحْبِيلَ بْنِ عَبْدِ كُلاَلٍ وَنُعَيْمِ بْنِ عَبْدِ كُلاَلٍ وَالْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ كُلاَلٍ قَيْلِ ذِي رُعَيْنٍ وَمُعَافِرَ وَهَمْدَانَ أَمَّا بَعْدُ " . وَكَانَ فِي كِتَابِهِ " أَنَّ مَنِ اعْتَبَطَ مُؤْمِنًا قَتْلاً عَنْ بَيِّنَةٍ فَإِنَّهُ قَوَدٌ إِلاَّ أَنْ يَرْضَى أَوْلِيَاءُ الْمَقْتُولِ وَأَنَّ فِي النَّفْسِ الدِّيَةُ مِائَةً مِنَ الإِبِلِ وَفِي الأَنْفِ إِذَا أُوعِبَ جَدْعُهُ الدِّيَةُ وَفِي اللِّسَانِ الدِّيَةُ وَفِي الشَّفَتَيْنِ الدِّيَةُ وَفِي الْبَيْضَتَيْنِ الدِّيَةُ وَفِي الذَّكَرِ الدِّيَةُ وَفِي الصُّلْبِ الدِّيَةُ وَفِي الْعَيْنَيْنِ الدِّيَةُ وَفِي الرِّجْلِ الْوَاحِدَةِ نِصْفُ الدِّيَةِ وَفِي الْمَأْمُومَةِ ثُلُثُ الدِّيَةِ وَفِي الْجَائِفَةِ ثُلُثُ الدِّيَةِ وَفِي الْمُنَقِّلَةِ خَمْسَ عَشَرَةَ مِنَ الإِبِلِ وَفِي كُلِّ أُصْبُعٍ مِنْ أَصَابِعِ الْيَدِ وَالرِّجْلِ عَشْرٌ مِنَ الإِبِلِ وَفِي السِّنِّ خَمْسٌ مِنَ الإِبِلِ وَفِي الْمُوضِحَةِ خَمْسٌ مِنَ الإِبِلِ وَأَنَّ الرَّجُلَ يُقْتَلُ بِالْمَرْأَةِ وَعَلَى أَهْلِ الذَّهَبِ أَلْفُ دِينَارٍ " . خَالَفَهُ مُحَمَّدُ بْنُ بَكَّارِ بْنِ بِلاَلٍ .
Bize Amr b. Mansûr haber verdi. Dedi ki: Bize Hakem b. Mûsâ anlattı. Dedi ki: Bize Yahya b. Hamza anlattı. O Süleyman b. Dâvûd'dan, dedi ki: Bana Zührî anlattı. O Ebû Bekir b. Muhammed b. Amr b. Hazm'dan, o babasından, o da dedesinden naklettiğine göre: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem Yemen halkına; içinde farzlar, sünnetler ve diyetlerin bulunduğu bir mektup yazdı ve bunu Amr b. Hazm ile gönderdi. Mektup Yemen halkına okundu. Nüshası şöyledir: "Nebi Muhammed sallallâhu aleyhi ve sellem'den; Zû Rueyn, Meâfir ve Hemdân kabilelerinin önde gelenlerinden (kayl) Şürahbîl b. Abdikülâl, Nuaym b. Abdikülâl ve Hâris b. Abdikülâl'e... Emmâ ba'd (bundan sonra):" Mektubunda şu ifadeler vardı: "Her kim bir mümini haksız yere ve açık bir delille öldürürse, maktulün velileri (diyet almaya) razı olmadıkça kısas uygulanır. Canın (hayatın) diyeti yüz devedir. Kökünden kesildiği takdirde burun için tam diyet vardır. Dilde tam diyet vardır. İki dudakta tam diyet vardır. İki yumurtada (testis) tam diyet vardır. Erkeklik organında tam diyet vardır. Omurgada (bel kemiği) tam diyet vardır. İki gözde tam diyet vardır. Tek ayakta yarım diyet vardır. Me'mûme (beyne ulaşan baş yarası) için diyetin üçte biri vardır. Câife (vücut boşluğuna ulaşan yara) için diyetin üçte biri vardır. Münekkıle (kemiği yerinden oynatan/kıran yara) için on beş deve vardır. El ve ayak parmaklarının her birinde onar deve vardır. Dişte beş deve vardır. Mûdıha (kemiği açığa çıkaran yara) için beş deve vardır. Erkek, kadına karşılık (kadını öldürdüğü için) öldürülür. Altın (para) kullananlar için (diyet) bin dinardır." Muhammed b. Bekkâr b. Bilâl (bu rivayette) ona muhalefet etti.