456. Hadis
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ بُكَيْرِ بْنِ الأَخْنَسِ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ فُرِضَتِ الصَّلاَةُ عَلَى لِسَانِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي الْحَضَرِ أَرْبَعًا وَفِي السَّفَرِ رَكْعَتَيْنِ وَفِي الْخَوْفِ رَكْعَةً .
Bize Amr b. Alî haber verdi; dedi ki: Yahyâ ve Abdurrahman bize haber verdiler; dediler ki: Bize Ebû Avâne, Bükeyr b. el-Ahnes'ten; o Mücâhid'den; o da İbn Abbâs'tan [naklederek] anlattı; İbn Abbâs şöyle demiştir: “Namaz, Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in diliyle hazarda (yerleşik halde) dört, seferde iki, korku (halinde) ise bir rekât olarak farz kılındı.”