457. Hadis
أَخْبَرَنَا يُوسُفُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الشُّعَيْثِيُّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ، عَنْ أُمَيَّةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ خَالِدِ بْنِ أَسِيدٍ، أَنَّهُ قَالَ لاِبْنِ عُمَرَ كَيْفَ تَقْصُرُ الصَّلاَةَ وَإِنَّمَا قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَنْ تَقْصُرُوا مِنَ الصَّلاَةِ إِنْ خِفْتُمْ } فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ يَا ابْنَ أَخِي إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَتَانَا وَنَحْنُ ضُلاَّلٌ فَعَلَّمَنَا فَكَانَ فِيمَا عَلَّمَنَا أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَمَرَنَا أَنْ نُصَلِّيَ رَكْعَتَيْنِ فِي السَّفَرِ . قَالَ الشُّعَيْثِيُّ وَكَانَ الزُّهْرِيُّ يُحَدِّثُ بِهَذَا الْحَدِيثِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ .
Bize Yûsuf b. Saîd haber verdi; dedi ki: Bize Haccâc b. Muhammed anlattı; dedi ki: Bize Muhammed b. Abdullah eş-Şuaythî, Abdullah b. Ebî Bekr b. el-Hâris b. Hişâm'dan; o Ümeyye b. Abdullah b. Hâlid b. Esîd'den [naklederek] anlattı; [Ümeyye] İbn Ömer'e: “Allah azze ve celle: { فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَنْ تَقْصُرُوا مِنَ الصَّلاَةِ إِنْ خِفْتُمْ } ‘Eğer (size saldırmalarından) korkarsanız namazı kısaltmanızda üzerinize bir günah yoktur’ (Nisâ, 101) buyurduğu halde sen namazı nasıl kısaltıyorsun?” diye sordu. Bunun üzerine İbn Ömer: “Ey kardeşimin oğlu! Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem bize geldiğinde biz delalet içindeydik [hiçbir şey bilmiyorduk], o bize öğretti. Bize öğrettikleri arasında; Allah azze ve celle’nin seferde iki rekât kılmamızı emretmesi de vardı.” [Muhammed b. Abdullah] eş-Şuaythî dedi ki: ez-Zührî de bu hadisi Abdullah b. Ebî Bekr'den naklederek anlatırdı.