5437. Hadis
أَخْبَرَنِي مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ جَابِرٍ، عَنِ الْقَاسِمِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ، قَالَ بَيْنَا أَقُودُ بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي نَقَبٍ مِنْ تِلْكَ النِّقَابِ إِذْ قَالَ " أَلاَ تَرْكَبُ يَا عُقْبَةُ " . فَأَجْلَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ أَرْكَبَ مَرْكَبَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَالَ " أَلاَ تَرْكَبُ يَا عُقْبَةُ " . فَأَشْفَقْتُ أَنْ يَكُونَ مَعْصِيَةً فَنَزَلَ وَرَكِبْتُ هُنَيْهَةً وَنَزَلْتُ وَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَالَ " أَلاَ أُعَلِّمُكَ سُورَتَيْنِ مِنْ خَيْرِ سُورَتَيْنِ قَرَأَ بِهِمَا النَّاسُ " . فَأَقْرَأَنِي { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ } وَ { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ } فَأُقِيمَتِ الصَّلاَةُ فَتَقَدَّمَ فَقَرَأَ بِهِمَا ثُمَّ مَرَّ بِي فَقَالَ " كَيْفَ رَأَيْتَ يَا عُقْبَةُ بْنَ عَامِرٍ اقْرَأْ بِهِمَا كُلَّمَا نِمْتَ وَقُمْتَ " .
Ukbe b. Âmir şöyle dedi: (Dağ) yollarından bir yolda Rasûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in binitini çekerken, (Peygamber): "Binmeyecek misin ey Ukbe?" buyurdu. Ben, Rasûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in binitine binmekten -ona saygımdan dolayı- çekindim (ona hürmeten bunu büyüttüm). Sonra (tekrar): "Binmeyecek misin ey Ukbe?" buyurdu. (Emrine uymamanın) isyan olacağından korktum. O indi, ben de az bir süre bindim, sonra indim ve Rasûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem bindi. Sonra şöyle buyurdu: "Sana, insanların okuduğu en hayırlı iki sureyi öğreteyim mi?" Bana {Kul eûzu bi-rabbi'l-felak} ve {Kul eûzu bi-rabbi'n-nâs}'ı okuttu. Namaz için kamet getirildi, öne geçti ve bu iki sureyi okudu. Sonra yanıma uğradı ve şöyle buyurdu: "Nasıl gördün ey Ukbe b. Âmir? Her uyuduğunda ve her kalktığında bunları oku."