5739. Hadis
أَخْبَرَنَا وَاصِلُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، عَنِ ابْنِ فُضَيْلٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي عُمَرَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُنْبَذُ لَهُ نَبِيذُ الزَّبِيبِ مِنَ اللَّيْلِ فَيَجْعَلُهُ فِي سِقَاءٍ فَيَشْرَبُهُ يَوْمَهُ ذَلِكَ وَالْغَدَ وَبَعْدَ الْغَدِ فَإِذَا كَانَ مِنْ آخِرِ الثَّالِثَةِ سَقَاهُ أَوْ شَرِبَهُ فَإِنْ أَصْبَحَ مِنْهُ شَىْءٌ أَهْرَاقَهُ .
Vâsıl b. Abdülalâ, İbn Fudayl'den, o A'meş'ten, o Yahya b. Ebî Ömer'den, o da İbn Abbas'tan rivayet ettiğine göre, o şöyle demiştir: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem için geceden kuru üzüm nebizi kurulur ve bir su tulumuna konulurdu. O da onu o gün, ertesi gün ve bir sonraki gün içerdi. Üçüncü günün sonu olduğunda onu (başkalarına) içirir veya kendisi içerdi. Eğer sabaha ondan bir şey kalırsa onu dökerdi.