525. Hadis
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا عَوْفٌ، قَالَ حَدَّثَنِي سَيَّارُ بْنُ سَلاَمَةَ، قَالَ دَخَلْتُ عَلَى أَبِي بَرْزَةَ فَسَأَلَهُ أَبِي كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي الْمَكْتُوبَةَ قَالَ كَانَ يُصَلِّي الْهَجِيرَ الَّتِي تَدْعُونَهَا الأُولَى حِينَ تَدْحَضُ الشَّمْسُ وَكَانَ يُصَلِّي الْعَصْرَ حِينَ يَرْجِعُ أَحَدُنَا إِلَى رَحْلِهِ فِي أَقْصَى الْمَدِينَةِ وَالشَّمْسُ حَيَّةٌ وَنَسِيتُ مَا قَالَ فِي الْمَغْرِبِ وَكَانَ يَسْتَحِبُّ أَنْ يُؤَخِّرَ الْعِشَاءَ الَّتِي تَدْعُونَهَا الْعَتَمَةَ وَكَانَ يَكْرَهُ النَّوْمَ قَبْلَهَا وَالْحَدِيثَ بَعْدَهَا وَكَانَ يَنْفَتِلُ مِنْ صَلاَةِ الْغَدَاةِ حِينَ يَعْرِفُ الرَّجُلُ جَلِيسَهُ وَكَانَ يَقْرَأُ بِالسِّتِّينَ إِلَى الْمِائَةِ .
Bize Muhammed b. Beşşâr haber verdi; dedi ki: Bize Yahyâ anlattı; dedi ki: Bize Avf anlattı; dedi ki: Bana Seyyâr b. Selâme anlattı; [Seyyâr] şöyle demiştir: Ebû Berze’nin yanına girdim. Babam ona Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in farz namazları nasıl kıldırdığını sordu. [Ebû Berze] şöyle cevap verdi: “Güneş [tepe noktasından] meylettiği zaman, sizin ‘ilk namaz’ dediğiniz öğleyi (hecîr) kıldırırdı. İkindi namazını kıldırdığında ise bizden birimiz Medine’nin en uzak noktasındaki evine döndüğünde güneş hala canlı [parlak] olurdu. Akşam namazı hakkında ne dediğini [şu an] unuttum. Sizin ‘ateme’ dediğiniz yatsı namazını ise geciktirmeyi severdi. Ondan önce uyumayı ve ondan sonra konuşmayı hoş görmezdi. Sabah namazından (gadât) ayrıldığında ise kişi yanındaki arkadaşını [yüzünden] tanırdı. [Resûlullah sabah namazında] altmış ile yüz ayet arası okurdu.”