142. Hadis
حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الأَرْقَمِ، قَالَ أُقِيمَتِ الصَّلاَةُ فَأَخَذَ بِيَدِ رَجُلٍ فَقَدَّمَهُ وَكَانَ إِمَامَ قَوْمِهِ وَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِذَا أُقِيمَتِ الصَّلاَةُ وَوَجَدَ أَحَدُكُمُ الْخَلاَءَ فَلْيَبْدَأْ بِالْخَلاَءِ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَائِشَةَ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَثَوْبَانَ وَأَبِي أُمَامَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الأَرْقَمِ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . هَكَذَا رَوَى مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ وَيَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ وَغَيْرُ وَاحِدٍ مِنَ الْحُفَّاظِ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الأَرْقَمِ . وَرَوَى وُهَيْبٌ وَغَيْرُهُ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ رَجُلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الأَرْقَمِ . وَهُوَ قَوْلُ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَالتَّابِعِينَ . وَبِهِ يَقُولُ أَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ قَالاَ لاَ يَقُومُ إِلَى الصَّلاَةِ وَهُوَ يَجِدُ شَيْئًا مِنَ الْغَائِطِ وَالْبَوْلِ . وَقَالاَ إِنْ دَخَلَ فِي الصَّلاَةِ فَوَجَدَ شَيْئًا مِنْ ذَلِكَ فَلاَ يَنْصَرِفْ مَا لَمْ يَشْغَلْهُ . وَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ لاَ بَأْسَ أَنْ يُصَلِّيَ وَبِهِ غَائِطٌ أَوْ بَوْلٌ مَا لَمْ يَشْغَلْهُ ذَلِكَ عَنِ الصَّلاَةِ .
Bize Hennâd b. es-Serî anlattı; bize Ebu Muâviye, Hişâm b. Urve’den; O babasından; O da Abdullah b. el-Erkam’dan [naklederek] anlattı: Namaz için kamet getirildi. [Abdullah b. el-Erkam] bir adamın elinden tutup onu öne geçirdi; o adam halkın imamıydı. [Abdullah] dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’i şöyle buyururken işittim: “Namaz için kamet getirildiğinde sizden biri tuvalet ihtiyacı duyarsa (önce) tuvalete gitsin.” [Ebu İsa] dedi ki: Bu konuda Âişe, Ebu Hüreyre, Sevbân ve Ebu Ümâme’den de [hadis] rivayet edilmiştir. Ebu İsa dedi ki: Abdullah b. el-Erkam’ın hadisi hasen sahihtir. Mâlik b. Enes, Yahyâ b. Saîd el-Kattân ve pek çok hafız, Hişâm b. Urve’den, babasından ve Abdullah b. el-Erkam’dan bu şekilde rivayet etmişlerdir. Vüheyb ve başkaları ise Hişâm b. Urve’den, babasından, ‘bir adamdan’ ve Abdullah b. el-Erkam’dan rivayet etmişlerdir. Bu, Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem’in ashabından ve tâbiînden pek çok kimsenin görüşüdür. Ahmed ve İshâk da bu görüşte olup: ‘Kişi büyük veya küçük abdest ihtiyacı varken namaza durmasın’ demişlerdir. Ve dediler ki: ‘Şayet namaza başlamışken böyle bir ihtiyaç hissederse, kendisini [namazdan] alıkoymadığı (zorlamadığı) sürece namazı bozmasın.’ Bazı ilim ehli ise: ‘Kişi kendisini namazdan alıkoymadığı sürece bu halde namaz kılmasında bir beis yoktur’ demişlerdir.