2. Hadis
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مُوسَى الأَنْصَارِيُّ، حَدَّثَنَا مَعْنُ بْنُ عِيسَى الْقَزَّازُ، حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، ح وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا تَوَضَّأَ الْعَبْدُ الْمُسْلِمُ أَوِ الْمُؤْمِنُ فَغَسَلَ وَجْهَهُ خَرَجَتْ مِنْ وَجْهِهِ كُلُّ خَطِيئَةٍ نَظَرَ إِلَيْهَا بِعَيْنَيْهِ مَعَ الْمَاءِ أَوْ مَعَ آخِرِ قَطْرِ الْمَاءِ أَوْ نَحْوِ هَذَا وَإِذَا غَسَلَ يَدَيْهِ خَرَجَتْ مِنْ يَدَيْهِ كُلُّ خَطِيئَةٍ بَطَشَتْهَا يَدَاهُ مَعَ الْمَاءِ أَوْ مَعَ آخِرِ قَطْرِ الْمَاءِ حَتَّى يَخْرُجَ نَقِيًّا مِنَ الذُّنُوبِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَهُوَ حَدِيثُ مَالِكٍ عَنْ سُهَيْلٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ . وَأَبُو صَالِحٍ وَالِدُ سُهَيْلٍ هُوَ أَبُو صَالِحٍ السَّمَّانُ وَاسْمُهُ ذَكْوَانُ . وَأَبُو هُرَيْرَةَ اخْتُلِفَ فِي اسْمِهِ فَقَالُوا عَبْدُ شَمْسٍ وَقَالُوا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو وَهَكَذَا قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ وَهُوَ الأَصَحُّ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ وَثَوْبَانَ وَالصُّنَابِحِيِّ وَعَمْرِو بْنِ عَبَسَةَ وَسَلْمَانَ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو . وَالصُّنَابِحِيُّ الَّذِي رَوَى عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ لَيْسَ لَهُ سَمَاعٌ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاسْمُهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عُسَيْلَةَ وَيُكْنَى أَبَا عَبْدِ اللَّهِ رَحَلَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقُبِضَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ فِي الطَّرِيقِ وَقَدْ رَوَى عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَحَادِيثَ . وَالصُّنَابِحُ بْنُ الأَعْسَرِ الأَحْمَسِيُّ صَاحِبُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يُقَالُ لَهُ الصُّنَابِحِيُّ أَيْضًا وَإِنَّمَا حَدِيثُهُ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنِّي مُكَاثِرٌ بِكُمُ الأُمَمَ فَلاَ تَقْتَتِلُنَّ بَعْدِي " .
Bize İshâk b. Mûsâ el-Ensârî anlattı; bize Ma’n b. Îsâ el-Kazzâz anlattı; bize Mâlik b. Enes anlattı. (H) Bize Kutaybe anlattı; Mâlik’ten; Süheyl b. Ebû Sâlih’ten; babasından; Ebû Hüreyre’den; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem buyurdu ki: “Müslüman veya mümin bir kul abdest alıp yüzünü yıkadığında, gözleriyle baktığı her günah, su ile veya suyun son damlası ile –ya da buna benzer bir ifadeyle– yüzünden çıkar. Ellerini yıkadığında, elleriyle tuttuğu (kazandığı) her günah su ile veya suyun son damlası ile ellerinden çıkar. Nihayet günahlardan arınmış tertemiz bir halde çıkar.” Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir; Mâlik’in Süheyl’den, onun babasından, onun da Ebû Hüreyre’den naklettiği hadistir. Süheyl’in babası olan Ebû Sâlih, Ebû Sâlih es-Semmân’dır, adı da Zekvân’dır. Ebû Hüreyre’nin ismi hakkında ihtilaf edildi; (bazıları) Abdüşems dediler, (bazıları da) Abdullah b. Amr dediler; Muhammed b. İsmâîl de böyle dedi ve en sahih olanı budur. Ebû Îsâ dedi ki: Bu babda Osmân b. Affân’dan, Sevbân’dan, Sunâbihî’den, Amr b. Abese’den, Selmân’dan ve Abdullah b. Amr’dan da [rivayet] vardır. Ebû Bekir es-Sıddîk’tan rivayet eden Sunâbihî’nin Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’den işitmesi yoktur; adı Abdurrahman b. Useyle’dir, Ebû Abdullah diye künyelenir. Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem’in yanına gitmek üzere yola çıkmış, ancak o yoldayken Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem vefat etmiştir; [bununla birlikte] Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem’den (mürsel olarak) hadisler rivayet etmiştir. Ashâbtan olan Sunâbih b. el-A’ser el-Ahmesî’ye de Sunâbihî denilir; onun hadisi ise [şöyledir]: “Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem’in şöyle buyurduğunu işittim: ‘Şüphesiz ben, sizin çokluğunuzla diğer ümmetlere karşı iftihar edeceğim; benden sonra birbirinizi öldürmeyin.’”