25. Hadis
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، وَبِشْرُ بْنُ مُعَاذٍ الْعَقَدِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَرْمَلَةَ، عَنْ أَبِي ثِفَالٍ الْمُرِّيِّ، عَنْ رَبَاحِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ بْنِ حُوَيْطِبٍ، عَنْ جَدَّتِهِ، عَنْ أَبِيهَا، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ وُضُوءَ لِمَنْ لَمْ يَذْكُرِ اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهِ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَائِشَةَ وَأَبِي سَعِيدٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَسَهْلِ بْنِ سَعْدٍ وَأَنَسٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى قَالَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ لاَ أَعْلَمُ فِي هَذَا الْبَابِ حَدِيثًا لَهُ إِسْنَادٌ جَيِّدٌ . وَقَالَ إِسْحَاقُ إِنْ تَرَكَ التَّسْمِيَةَ عَامِدًا أَعَادَ الْوُضُوءَ وَإِنْ كَانَ نَاسِيًا أَوْ مُتَأَوِّلاً أَجْزَأَهُ . قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ أَحْسَنُ شَيْءٍ فِي هَذَا الْبَابِ حَدِيثُ رَبَاحِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَرَبَاحُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ جَدَّتِهِ عَنْ أَبِيهَا . وَأَبُوهَا سَعِيدُ بْنُ زَيْدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ نُفَيْلٍ . وَأَبُو ثِفَالٍ الْمُرِّيُّ اسْمُهُ ثُمَامَةُ بْنُ حُصَيْنٍ . وَرَبَاحُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ هُوَ أَبُو بَكْرِ بْنُ حُوَيْطِبٍ . مِنْهُمْ مَنْ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ فَقَالَ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ حُوَيْطِبٍ فَنَسَبَهُ إِلَى جَدِّهِ .
Bize Nasr b. Alî el-Cehdamî ve Bişr b. Muâz el-Akadî anlattılar; dediler ki: Bize Bişr b. el-Mufaddal anlattı; Abdurrahman b. Harmele’den; Ebû Sifâl el-Mürrî’den; Rabâh b. Abdurrahman b. Ebû Süfyân b. Huveytıb’dan; ninesinden; onun [ninesinin] babasından; buyurdu ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in şöyle buyurduğunu işittim: “Üzerine Allah’ın adını anmayan (Besmele çekmeyen) kimsenin abdesti yoktur.” Ebû Îsâ dedi ki: Bu babda Âişe’den, Ebû Saîd’den, Ebû Hüreyre’den, Sehl b. Sa’d’tan ve Enes’ten de [rivayet] vardır. Ebû Îsâ dedi ki: Ahmed b. Hanbel “Bu babda isnadı iyi olan bir hadis bilmiyorum” demiştir. İshâk (b. Râhûye) ise “Eğer Besmele çekmeyi kasten terk ederse abdestini iade eder (baştan alır); şayet unutarak veya [gerekli olmadığını düşünerek] teville terk etmişse abdesti yeterli olur” demiştir. Muhammed b. İsmâîl (Buhârî) “Bu babdaki en güzel şey, Rabâh b. Abdurrahman’ın hadisidir” demiştir. Ebû Îsâ dedi ki: Rabâh b. Abdurrahman, ninesinden, o da babasından [rivayet etmiştir]. Onun babası (Rabâh’ın dedesi), Saîd b. Zeyd b. Amr b. Nüfeyl’dir. Ebû Sifâl el-Mürrî’nin adı Sümâme b. Husayn’dır. Rabâh b. Abdurrahman, Ebû Bekr b. Huveytıb’dır; onlardan kimileri bu hadisi rivayet ederken onu dedesine nispet ederek “Ebû Bekr b. Huveytıb’dan” demişlerdir.