56. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، وَعَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، عَنْ أَبِي رَيْحَانَةَ، عَنْ سَفِينَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَتَوَضَّأُ بِالْمُدِّ وَيَغْتَسِلُ بِالصَّاعِ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَائِشَةَ وَجَابِرٍ وَأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ سَفِينَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَأَبُو رَيْحَانَةَ اسْمُهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَطَرٍ . وَهَكَذَا رَأَى بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ الْوُضُوءَ بِالْمُدِّ وَالْغُسْلَ بِالصَّاعِ . وَقَالَ الشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ لَيْسَ مَعْنَى هَذَا الْحَدِيثِ عَلَى التَّوْقِيتِ أَنَّهُ لاَ يَجُوزُ أَكْثَرُ مِنْهُ وَلاَ أَقَلُّ مِنْهُ وَهُوَ قَدْرُ مَا يَكْفِي .
Bize Ahmed b. Menî’ ve Alî b. Hucr anlattılar; dediler ki: Bize İsmâîl b. Uleyye anlattı; Ebû Reyhâne’den; Sefîne’den [naklederek şöye dedi]: Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem bir müd (ölçek su) ile abdest alır ve bir sâ’ (ölçek su/dört müd) ile de guslederdi. Ebû Îsâ dedi ki: Bu babda Âişe’den, Câbir’den ve Enes b. Mâlik’ten de [rivayet] vardır. Ebû Îsâ dedi ki: Sefîne’nin hadisi hasen sahihtir. Ebû Reyhâne’nin adı Abdullah b. Matar’dır. Bazı ilim ehli; abdestin müd ile, guslün ise sâ’ ile [yapılacağı] görüşünde olmuşlardır. Şâfiî, Ahmed ve İshâk “Bu hadisin anlamı [kesin] bir miktar sınırlaması (tevkît) değildir; yani bundan daha fazlası veya daha azı caiz değildir demek değildir; [maksat] kişiye yetecek olan miktardır” demişlerdir.