77. Hadis
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُوسَى، - كُوفِيٌّ - وَهَنَّادٌ وَمُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ الْمُحَارِبِيُّ الْمَعْنَى وَاحِدٌ قَالُوا حَدَّثَنَا عَبْدُ السَّلاَمِ بْنُ حَرْبٍ الْمُلاَئِيُّ، عَنْ أَبِي خَالِدٍ الدَّالاَنِيِّ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّهُ رَأَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَامَ وَهُوَ سَاجِدٌ حَتَّى غَطَّ أَوْ نَفَخَ ثُمَّ قَامَ يُصَلِّي . فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ قَدْ نِمْتَ قَالَ " إِنَّ الْوُضُوءَ لاَ يَجِبُ إِلاَّ عَلَى مَنْ نَامَ مُضْطَجِعًا فَإِنَّهُ إِذَا اضْطَجَعَ اسْتَرْخَتْ مَفَاصِلُهُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى وَأَبُو خَالِدٍ اسْمُهُ يَزِيدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَائِشَةَ وَابْنِ مَسْعُودٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ .
Bize İsmâîl b. Mûsâ (Kûfeli), Hannâd ve Muhammed b. Ubeyd el-Muhâribî —anlamları bir olmak üzere— anlattılar; dediler ki: Bize Abdüsselâm b. Harb el-Mülâî anlattı; Ebû Hâlid ed-Dâlânî’den; Katâde’den; Ebü’l-Âliye’den; İbn Abbâs’tan [naklederek şöyle dedi]: “Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem’i secde halindeyken (sessizce) horlayana yahut derin derin nefes alana kadar uyurken gördüm; sonra kalkıp namaz kıldı. Ben ‘Ey Allah’ın Resûlü! Siz uyudunuz (abdest gerekmez mi?)’ deyince, [Resûlullah] ‘Abdest ancak yan üstü yatarak uyuyan kimseye gerekir; çünkü o yan üstü yattığında eklemleri gevşer’ buyurdu.” Ebû Îsâ dedi ki: Ebû Hâlid’in adı Yezîd b. Abdurrahman’dır. Ebû Îsâ dedi ki: Bu babda Âişe, İbn Mes’ûd ve Ebû Hüreyre’den de [rivayetler] vardır.