1000. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا قُرَّانُ بْنُ تَمَّامٍ الأَسَدِيُّ، وَمَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ، وَيَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ عُبَيْدٍ الطَّائِيِّ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ رَبِيعَةَ الأَسَدِيِّ، قَالَ مَاتَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ يُقَالُ لَهُ قَرَظَةُ بْنُ كَعْبٍ فَنِيحَ عَلَيْهِ فَجَاءَ الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةُ فَصَعِدَ الْمِنْبَرَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ وَقَالَ مَا بَالُ النَّوْحِ فِي الإِسْلاَمِ أَمَا إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ نِيحَ عَلَيْهِ عُذِّبَ بِمَا نِيحَ عَلَيْهِ " . وَفِي الْبَابِ عَنْ عُمَرَ وَعَلِيٍّ وَأَبِي مُوسَى وَقَيْسِ بْنِ عَاصِمٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَجُنَادَةَ بْنِ مَالِكٍ وَأَنَسٍ وَأُمِّ عَطِيَّةَ وَسَمُرَةَ وَأَبِي مَالِكٍ الأَشْعَرِيِّ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ الْمُغِيرَةِ حَدِيثٌ غَرِيبٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Bize Ahmed b. Menî’ anlattı; (dedi ki:) Bize Kurrân b. Temmâm el-Esedî, Mervân b. Muâviye ve Yezîd b. Hârûn anlattılar; Saîd b. Ubeyd et-Tâî’den, o Ali b. Rebîa el-Esedî’den (naklen) anlattı. (Ali b. Rebîa) dedi ki: Ensar’dan Karaza b. Ka’b denilen bir adam öldü ve üzerine ağıt yakıldı. Bunun üzerine Muğîre b. Şu’be geldi ve minbere çıkıp Allah’a hamd ve sena ettikten sonra şöyle dedi: “İslam’da bu ağıt (nevh) işi nedir? Dikkat edin, ben Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’i şöyle buyururken işittim: Kimin üzerine ağıt yakılırsa, üzerine yakılan ağıt sebebiyle azap olunur.” (Tirmizî) dedi ki: Bu konuda Ömer, Ali, Ebû Mûsâ, Kays b. Âsım, Ebû Hureyre, Cünâde b. Mâlik, Enes, Ümmü Atiyye, Semure ve Ebû Mâlik el-Eş’arî’den de hadis rivayet edilmiştir. Ebû Îsâ dedi ki: Muğîre hadisi garip hasen sahihtir.