1032. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو عَمَّارٍ الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ الْوَاسِطِيُّ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ مُسْلِمٍ الْمَكِّيِّ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الطِّفْلُ لاَ يُصَلَّى عَلَيْهِ وَلاَ يَرِثُ وَلاَ يُورَثُ حَتَّى يَسْتَهِلَّ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ قَدِ اضْطَرَبَ النَّاسُ فِيهِ فَرَوَاهُ بَعْضُهُمْ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مَرْفُوعًا . وَرَوَى أَشْعَثُ بْنُ سَوَّارٍ وَغَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ مَوْقُوفًا . وَرَوَى مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ عَنْ جَابِرٍ مَوْقُوفًا . وَكَأَنَّ هَذَا أَصَحُّ مِنَ الْحَدِيثِ الْمَرْفُوعِ . وَقَدْ ذَهَبَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِلَى هَذَا قَالُوا لاَ يُصَلَّى عَلَى الطِّفْلِ حَتَّى يَسْتَهِلَّ . وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَالشَّافِعِيِّ .
Bize Ebû Ammâr el-Huseyn b. Hureys anlattı; (dedi ki:) Bize Muhammed b. Yezîd el-Vâsıtî anlattı; (dedi ki:) İsmâîl b. Müslim el-Mekkî’den, o da Ebû’z-Zübeyr’den, o da Câbir’den (naklettiğine göre) Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur: “Çocuk (doğduğunda) ses verip ağlayıncaya kadar üzerine cenaze namazı kılınmaz, mirasçı olmaz ve kendisine mirasçı olunmaz.” Ebû Îsâ dedi ki: İnsanlar (râviler) bu hadis hakkında ihtilaf etmişlerdir. Bazıları onu Ebû’z-Zübeyr’den, o Câbir’den, o da Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’den merfû olarak rivayet etmişlerdir. Eş’as b. Sevvâr ve birden çok kişi ise onu Ebû’z-Zübeyr’den, o da Câbir’den mevkûf olarak (Câbir’in sözü diye) rivayet etmişlerdir. Muhammed b. İshâk da Atâ b. Ebî Rabâh’tan, o da Câbir’den mevkûf olarak rivayet etmiştir. Sanki bu (mevkûf rivayet), merfû hadisten daha sahihtir. Bazı ilim ehli bu görüşe giderek: “Ses verip ağlayıncaya kadar çocuğun üzerine namaz kılınmaz” demişlerdir. Süfyân es-Sevrî ve Şâfiî’nin görüşü budur.