1107. Hadis
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تُنْكَحُ الثَّيِّبُ حَتَّى تُسْتَأْمَرَ وَلاَ تُنْكَحُ الْبِكْرُ حَتَّى تُسْتَأْذَنَ وَإِذْنُهَا الصُّمُوتُ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عُمَرَ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَعَائِشَةَ وَالْعُرْسِ بْنِ عَمِيرَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنَّ الثَّيِّبَ لاَ تُزَوَّجُ حَتَّى تُسْتَأْمَرَ وَإِنْ زَوَّجَهَا الأَبُ مِنْ غَيْرِ أَنْ يَسْتَأْمِرَهَا فَكَرِهَتْ ذَلِكَ فَالنِّكَاحُ مَفْسُوخٌ عِنْدَ عَامَّةِ أَهْلِ الْعِلْمِ . وَاخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي تَزْوِيجِ الأَبْكَارِ إِذَا زَوَّجَهُنَّ الآبَاءُ فَرَأَى أَكْثَرُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَهْلِ الْكُوفَةِ وَغَيْرِهِمْ أَنَّ الأَبَ إِذَا زَوَّجَ الْبِكْرَ وَهِيَ بَالِغَةٌ بِغَيْرِ أَمْرِهَا فَلَمْ تَرْضَ بِتَزْوِيجِ الأَبِ فَالنِّكَاحُ مَفْسُوخٌ . وَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْمَدِينَةِ تَزْوِيجُ الأَبِ عَلَى الْبِكْرِ جَائِزٌ وَإِنْ كَرِهَتْ ذَلِكَ . وَهُوَ قَوْلُ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ وَالشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ .
Bize İshâk b. Mansûr anlattı. Bize Muhammed b. Yûsuf haber verdi. Bize Evzâî, Yahyâ b. Ebî Kesîr'den; o Ebû Seleme'den; o da Ebû Hureyre'den naklederek anlattı. Dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: "Dul kadın, emri (açık onayı) alınmadan nikahlanmaz. Bakire kız da izni alınmadan nikahlanmaz. Onun izni ise susmasıdır." Tirmizî dedi ki: Bu konuda Ömer, İbn Abbâs, Âişe ve Urs b. Amîre'den de hadis rivayet edilmiştir. Ebû Îsâ dedi ki: Ebû Hureyre hadisi hasen sahihtir. İlim ehlinin uygulaması buna göredir: Dul kadın, onayı alınmadan evlendirilmez. Eğer babası onu onayı olmadan evlendirir, o da buna razı olmazsa, ilim ehlinin çoğuna göre bu nikâh feshedilir (geçersizdir). İlim ehli, babaları tarafından evlendirilen (yetişkin) bakire kızlar hakkında ihtilaf etmişlerdir. Kûfe ehli ve diğerlerinden ilim ehlinin çoğu şu görüştedir: Baba, baliğ (yetişkin) olan bakire kızını onun emri (rızası) olmadan evlendirir, kız da babasının yaptığı bu evliliğe razı olmazsa nikâh feshedilir. Medine ehlinden bazıları ise: "Babanın bakire kızı üzerindeki evlendirme yetkisi geçerlidir, kız (buna) kerih görse (hoşlanmasa) bile (nikâh sahihtir)," demişlerdir. Bu, Mâlik b. Enes, Şâfiî, Ahmed ve İshâk'ın görüşüdür.