1137. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، وَابْنُ أَبِي عُمَرَ، قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كُنَّا نَعْزِلُ وَالْقُرْآنُ يَنْزِلُ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ جَابِرٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ عَنْهُ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ . وَقَدْ رَخَّصَ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ فِي الْعَزْلِ . وَقَالَ مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ تُسْتَأْمَرُ الْحُرَّةُ فِي الْعَزْلِ وَلاَ تُسْتَأْمَرُ الأَمَةُ .
Bize Kuteybe ve İbn Ebî Ömer anlattılar. Dediler ki: Bize Süfyân b. Uyeyne anlattı; Amr b. Dînâr’dan, (o) Atâ’dan, (o) Câbir b. Abdullah’tan (naklettiğine göre) şöyle demiştir: "Kur’an inerken biz azil yapıyorduk (buna dair bir yasak gelmedi)." Ebû Îsâ dedi ki: Câbir hadisi hasen sahih bir hadistir. Ondan birçok yolla rivayet edilmiştir. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in ashabından ve diğerlerinden bir grup ilim ehli azle ruhsat vermişlerdir. Mâlik b. Enes dedi ki: "Hür kadının (rızası) sorulur (izniyle yapılır), cariyenin ise (rızası) sorulmaz."