1219. Hadis
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّ رَجُلاً، مِنَ الأَنْصَارِ دَبَّرَ غُلاَمًا لَهُ فَمَاتَ وَلَمْ يَتْرُكْ مَالاً غَيْرَهُ فَبَاعَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَاشْتَرَاهُ نُعَيْمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ النَّحَّامِ . قَالَ جَابِرٌ عَبْدًا قِبْطِيًّا مَاتَ عَامَ الأَوَّلِ فِي إِمَارَةِ ابْنِ الزُّبَيْرِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا الْحَدِيثِ عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ لَمْ يَرَوْا بِبَيْعِ الْمُدَبَّرِ بَأْسًا . وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ . وَكَرِهَ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ بَيْعَ الْمُدَبَّرِ . وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَمَالِكٍ وَالأَوْزَاعِيِّ .
Bize İbn Ebî Ömer anlattı. Bize Süfyân b. Uyeyne anlattı. (O) Amr b. Dînâr'dan, (o) Câbir'den (naklettiğine göre); Ensar'dan bir adam kölesini müdebbir kıldı (ölümünden sonra hür olması şartını koştu). Sonra (o adam) öldü ve bu köleden başka bir mal bırakmadı. Bunun üzerine Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem o köleyi sattı. Onu Nuaym b. Abdullah en-Nahhâm satın aldı. Câbir dedi ki: "O, İbnü'z-Zübeyr'in emirliğinin ilk senesinde ölen Kıptî bir köleydi." Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir. Câbir b. Abdullah'tan birçok vecihle rivayet edilmiştir. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'in ashabından ve diğerlerinden bazı ilim ehli katında amel bu hadise göredir; onlar müdebbir kölenin satılmasında bir sakınca görmezler. Bu Şâfiî, Ahmed ve İshâk'ın görüşüdür. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'in ashabından ve diğerlerinden bir grup ilim ehli ise müdebbir kölenin satılmasını hoş görmemiştir (mekruh saymıştır). Bu Süfyân es-Sevrî, Mâlik ve Evzâî'nin görüşüdür.