1345. Hadis
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَضَى بِالْيَمِينِ مَعَ الشَّاهِدِ الْوَاحِدِ . قَالَ وَقَضَى بِهَا عَلِيٌّ فِيكُمْ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَهَذَا أَصَحُّ وَهَكَذَا رَوَى سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مُرْسَلاً . وَرَوَى عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ وَيَحْيَى بْنُ سُلَيْمٍ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَلِيٍّ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ رَأَوْا أَنَّ الْيَمِينَ مَعَ الشَّاهِدِ الْوَاحِدِ جَائِزٌ فِي الْحُقُوقِ وَالأَمْوَالِ . وَهُوَ قَوْلُ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ وَالشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ وَقَالُوا لاَ يُقْضَى بِالْيَمِينِ مَعَ الشَّاهِدِ الْوَاحِدِ إِلاَّ فِي الْحُقُوقِ وَالأَمْوَالِ . وَلَمْ يَرَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَهْلِ الْكُوفَةِ وَغَيْرِهِمْ أَنْ يُقْضَى بِالْيَمِينِ مَعَ الشَّاهِدِ الْوَاحِدِ .
Bize Ali b. Hucr anlattı. Bize İsmâîl b. Ca'fer haber verdi. Bize Ca'fer b. Muhammed, babasından naklederek anlattı: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem bir şahitle birlikte yemine hükmetti. (Ravi) Dedi ki: Ali de sizin aranızda buna göre hüküm veriyordu. Ebû Îsâ dedi ki: Bu (mürsel rivayet), daha sahihtir. Süfyân es-Sevrî de aynı şekilde Ca'fer b. Muhammed'den, o babasından, o da Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'den mürsel olarak rivayet etmiştir. Abdülazîz b. Ebî Seleme ve Yahyâ b. Süleym ise bu hadisi Ca'fer b. Muhammed'den, o babasından, o Ali'den, o da Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'den (muttasıl) olarak rivayet etmişlerdir. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'in ashabından ve diğerlerinden bazı ilim ehlinin uygulaması buna göredir. Onlar, haklar (borçlar) ve mallar konusunda bir şahitle birlikte yeminin caiz olduğu görüşündedirler. Bu, Mâlik b. Enes, Şâfiî, Ahmed ve İshâk'ın da görüşüdür. Ancak onlar: 'Sadece haklar ve mallar konusunda bir şahitle birlikte yemine hükmedilir (diğer konularda hükmedilmez)' demişlerdir. Kûfe ehlinden ve diğerlerinden bazı ilim ehli ise bir şahitle birlikte yemine hükmedilmesini (uygun) görmemişlerdir.