1429. Hadis
حَدَّثَنَا بِذَلِكَ الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلاَّلُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ رَجُلاً، مِنْ أَسْلَمَ جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَاعْتَرَفَ بِالزِّنَا فَأَعْرَضَ عَنْهُ ثُمَّ اعْتَرَفَ فَأَعْرَضَ عَنْهُ حَتَّى شَهِدَ عَلَى نَفْسِهِ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَبِكَ جُنُونٌ " . قَالَ لاَ . قَالَ " أَحْصَنْتَ " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ فَأَمَرَ بِهِ فَرُجِمَ بِالْمُصَلَّى فَلَمَّا أَذْلَقَتْهُ الْحِجَارَةُ فَرَّ فَأُدْرِكَ فَرُجِمَ حَتَّى مَاتَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَيْرًا وَلَمْ يُصَلِّ عَلَيْهِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا الْحَدِيثِ عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنَّ الْمُعْتَرِفَ بِالزِّنَا إِذَا أَقَرَّ عَلَى نَفْسِهِ أَرْبَعَ مَرَّاتٍ أُقِيمَ عَلَيْهِ الْحَدُّ وَهُوَ قَوْلُ أَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ . وَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِذَا أَقَرَّ عَلَى نَفْسِهِ مَرَّةً أُقِيمَ عَلَيْهِ الْحَدُّ وَهُوَ قَوْلُ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ وَالشَّافِعِيِّ . وَحُجَّةُ مَنْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ أَنَّ رَجُلَيْنِ اخْتَصَمَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَحَدُهُمَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنِي زَنَى بِامْرَأَةِ هَذَا الْحَدِيثَ بِطُولِهِ وَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اغْدُ يَا أُنَيْسُ عَلَى امْرَأَةِ هَذَا فَإِنِ اعْتَرَفَتْ فَارْجُمْهَا " . وَلَمْ يَقُلْ فَإِنِ اعْتَرَفَتْ أَرْبَعَ مَرَّاتٍ .
Bize bunu Hasen b. Alî El Hallâl anlattı; dedi ki: Bize Abdürrezzâk anlattı; dedi ki: Bize Ma’mer, Zührî’den, o Ebû Seleme b. Abdurrahman’dan, o da Câbir b. Abdillah’tan naklen haber verdi ki: Eslem kabilesinden bir adam Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’e geldi ve zina ettiğini itiraf etti. Peygamber ondan yüz çevirdi. Sonra yine itiraf etti, Peygamber yine ondan yüz çevirdi. Nihayet kendi aleyhine dört kere şahitlik edince Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem: "Sende delilik var mı?" buyurdu. Adam: "Hayır," dedi. Peygamber: "Evli misin?" buyurdu. Adam: "Evet," dedi. Bunun üzerine Peygamber onun hakkında emrini verdi ve musallada (namazgahta) recmedildi. Taşlar canını yakınca kaçtı, fakat yakalanıp ölünceye kadar taşlandı. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem onun hakkında hayırla bahsetti fakat cenaze namazını kılmadı. Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir. İlim ehlinden bazılarının uygulaması bu hadise göredir; zinayı itiraf eden kimse kendi aleyhine dört kere ikrar ederse had cezası uygulanır. Bu, Ahmed ve İshâk’ın görüşüdür. Bazı ilim ehli ise şöyle demiştir: Kendi aleyhine bir kere ikrar ederse had cezası uygulanır. Bu, Mâlik b. Enes ve Şâfiî’nin görüşüdür. Bu görüşü savunanların delili, Ebû Hureyre ve Zeyd b. Hâlid hadisidir. O hadiste iki adam Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’e davalı olarak gelmişler, biri: "Ey Allah’ın Resûlü! Benim oğlum bunun karısıyla zina etti..." diyerek hadisi uzunca zikretmişti. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem (orada): "Ey Üneys! Şu kadına git, eğer itiraf ederse onu recmet," buyurmuş ve "Eğer dört kere itiraf ederse," dememiştir.