1439. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْخَوْلاَنِيِّ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، قَالَ كُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي مَجْلِسٍ فَقَالَ " تُبَايِعُونِي عَلَى أَنْ لاَ تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئًا وَلاَ تَسْرِقُوا وَلاَ تَزْنُوا قَرَأَ عَلَيْهِمُ الآيَةَ فَمَنْ وَفَى مِنْكُمْ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَعُوقِبَ عَلَيْهِ فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَهُ وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَسَتَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ فَهُوَ إِلَى اللَّهِ إِنْ شَاءَ عَذَّبَهُ وَإِنْ شَاءَ غَفَرَ لَهُ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَلِيٍّ وَجَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ وَخُزَيْمَةَ بْنِ ثَابِتٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَقَالَ الشَّافِعِيُّ لَمْ أَسْمَعْ فِي هَذَا الْبَابِ أَنَّ الْحُدُودَ تَكُونُ كَفَّارَةً لأَهْلِهَا شَيْئًا أَحْسَنَ مِنْ هَذَا الْحَدِيثِ . قَالَ الشَّافِعِيُّ وَأُحِبُّ لِمَنْ أَصَابَ ذَنْبًا فَسَتَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ أَنْ يَسْتُرَ عَلَى نَفْسِهِ وَيَتُوبَ فِيمَا بَيْنَهُ وَبَيْنَ رَبِّهِ . وَكَذَلِكَ رُوِيَ عَنْ أَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ أَنَّهُمَا أَمَرَا رَجُلاً أَنْ يَسْتُرَ عَلَى نَفْسِهِ .
Bize Kuteybe anlattı; dedi ki: Bize Süfyân b. Uyeyne, Zührî’den, o Ebû İdrîs El Havlânî’den, o da Ubâde b. es Sâmit’ten naklen anlattı. (Ubâde) dedi ki: Biz bir mecliste Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in yanındaydık. Şöyle buyurdu: "Allah’a hiçbir şeyi ortak koşmamak, hırsızlık yapmamak ve zina etmemek üzere bana biat edin." (Onlara ilgili ayeti okudu). "Sizden kim sözünde durursa ecri Allah’a aittir. Kim bu (günah)lardan birini işler de ondan dolayı dünyada cezalandırılırsa, bu onun için kefarettir. Kim de bunlardan birini işler de Allah onu(n günahını) örterse, onun durumu Allah’a kalmıştır; dilerse ona azap eder, dilerse onu bağışlar." Tirmizî dedi ki: Bu konuda Alî, Cerîr b. Abdillah ve Huzeyme b. Sâbit’ten de hadis rivayet edilmiştir. Ebû Îsâ dedi ki: Ubâde b. es Sâmit hadisi hasen sahihtir. Şâfiî şöyle demiştir: "Hadlerin, uygulandığı kimseler için kefaret olduğu hususunda bu hadisten daha güzelini (açığını) işitmedim." Yine Şâfiî şöyle demiştir: "Bir günah işleyip de Allah’ın onu örttüğü kimsenin, (suçunu itiraf etmeyip) kendisinin de bunu örtmesini ve Rabbi ile kendi arasında tövbe etmesini severim (tavsiye ederim)." Aynı şekilde Ebû Bekir ve Ömer’den rivayet edildiğine göre, onlar (günah işleyen) bir adama kendisini (suçunu) örtmesini emretmişlerdir.