1454. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى النَّيْسَابُورِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، عَنْ إِسْرَائِيلَ، حَدَّثَنَا سِمَاكُ بْنُ حَرْبٍ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَائِلٍ الْكِنْدِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ امْرَأَةً، خَرَجَتْ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تُرِيدُ الصَّلاَةَ فَتَلَقَّاهَا رَجُلٌ فَتَجَلَّلَهَا فَقَضَى حَاجَتَهُ مِنْهَا فَصَاحَتْ فَانْطَلَقَ وَمَرَّ عَلَيْهَا رَجُلٌ فَقَالَتْ إِنَّ ذَاكَ الرَّجُلَ فَعَلَ بِي كَذَا وَكَذَا . وَمَرَّتْ بِعِصَابَةٍ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ فَقَالَتْ إِنَّ ذَاكَ الرَّجُلَ فَعَلَ بِي كَذَا وَكَذَا . فَانْطَلَقُوا فَأَخَذُوا الرَّجُلَ الَّذِي ظَنَّتْ أَنَّهُ وَقَعَ عَلَيْهَا وَأَتَوْهَا فَقَالَتْ نَعَمْ هُوَ هَذَا . فَأَتَوْا بِهِ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا أَمَرَ بِهِ لِيُرْجَمَ قَامَ صَاحِبُهَا الَّذِي وَقَعَ عَلَيْهَا فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا صَاحِبُهَا . فَقَالَ لَهَا " اذْهَبِي فَقَدْ غَفَرَ اللَّهُ لَكِ " . وَقَالَ لِلرَّجُلِ قَوْلاً حَسَنًا وَقَالَ لِلرَّجُلِ الَّذِي وَقَعَ عَلَيْهَا " ارْجُمُوهُ " . وَقَالَ " لَقَدْ تَابَ تَوْبَةً لَوْ تَابَهَا أَهْلُ الْمَدِينَةِ لَقُبِلَ مِنْهُمْ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ صَحِيحٌ . وَعَلْقَمَةُ بْنُ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ سَمِعَ مِنْ أَبِيهِ وَهُوَ أَكْبَرُ مِنْ عَبْدِ الْجَبَّارِ بْنِ وَائِلٍ وَعَبْدُ الْجَبَّارِ بْنُ وَائِلٍ لَمْ يَسْمَعْ مِنْ أَبِيهِ .
Bize Muhammed b. Yahyâ En Neysâbûrî anlattı; dedi ki: Bize Muhammed b. Yûsuf, İsrâîl’den, o Simâk b. Harb’den, o Alkame b. Vâil El Kindî’den, o da babasından naklen anlattı ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem zamanında bir kadın namaz kılmak isteğiyle (evinden) çıktı. Bir adam onu karşıladı, üzerine çullandı ve hacetini gördü. Kadın bağırdı, adam da kaçıp gitti. Kadının yanına bir adam uğradı. Kadın: "Şu adam bana şöyle şöyle yaptı," dedi. Sonra Muhacirlerden bir gruba rastladı ve: "Şu adam bana şöyle şöyle yaptı," dedi. Gidip kadının (kendisine tecavüz ettiğini) sandığı adamı yakaladılar ve kadına getirdiler. Kadın: "Evet, bu odur," dedi. Onu Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’e getirdiler. Peygamber onun recmedilmesini emredince, kadınla ilişkiye giren (gerçek suçlu) adam ayağa kalktı ve: "Ey Allah’ın Resûlü! Sahibi (o işi yapan) benim," dedi. Peygamber kadına: "Git, Allah seni bağışladı," buyurdu. (Yakalanan suçsuz) adama güzel sözler söyledi. Kadınla ilişkiye giren (suçlu) adam için ise: "Onu recmedin," buyurdu. Ve şöyle dedi: "O öyle bir tövbe etti ki, eğer (bütün) Medine ehli o tövbeyi etseydi onlardan kabul edilirdi." Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis hasen garip sahihtir. Alkame b. Vâil b. Hucr babasından (hadis) işitmiştir ve o Abdülcebbâr b. Vâil’den daha büyüktür. Abdülcebbâr b. Vâil ise babasından işitmemiştir.