1467. Hadis
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، وَهَنَّادٌ، وَأَبُو عَمَّارٍ قَالُوا حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، عَنْ مُجَالِدٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ، قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ صَيْدِ الْبَازِي فَقَالَ " مَا أَمْسَكَ عَلَيْكَ فَكُلْ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ مُجَالِدٍ عَنِ الشَّعْبِيِّ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ لاَ يَرَوْنَ بِصَيْدِ الْبُزَاةِ وَالصُّقُورِ بَأْسًا . وَقَالَ مُجَاهِدٌ الْبُزَاةُ هُوَ الطَّيْرُ الَّذِي يُصَادُ بِهِ مِنَ الْجَوَارِحِ الَّتِي قَالَ اللَّهُ تَعَالَى: (وَمَا عَلَّمْتُمْ مِنَ الْجَوَارِحِ ) فَسَّرَ الْكِلاَبَ وَالطَّيْرَ الَّذِي يُصَادُ بِهِ . وَقَدْ رَخَّصَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ فِي صَيْدِ الْبَازِي وَإِنْ أَكَلَ مِنْهُ وَقَالُوا إِنَّمَا تَعْلِيمُهُ إِجَابَتُهُ . وَكَرِهَهُ بَعْضُهُمْ وَالْفُقَهَاءُ أَكْثَرُهُمْ قَالُوا يَأْكُلُ وَإِنْ أَكَلَ مِنْهُ .
Bize Nasr b. Ali, Hennâd ve Ebû Ammâr anlattılar; dediler ki: Bize Îsâ b. Yûnus anlattı; o, Mücâlid'den; o, Şa'bî'den; o da Adiy b. Hâtim'den naklettiğine göre, şöyle demiştir: Rasûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'e doğanla (yırtıcı kuşla) avlanmayı sordum. Buyurdu ki: “Senin için tuttuğunu ye.” Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadisi sadece Mücâlid'in Şa'bî'den rivayetiyle biliyoruz. İlim ehlinin uygulaması buna göredir; doğan ve şahinle yapılan avda bir sakınca görmezler. Mücâhid dedi ki: Doğan (vb. kuşlar), kendisiyle avlanılan yırtıcı kuşlardır ki Allah Teâlâ (Mâide: 4) şöyle buyurmuştur: “Alıştırdığınız avcı hayvanlar...” (Ayeti tefsir ederken) Köpekleri ve kendisiyle avlanılan kuşları açıklamıştır. İlim ehlinden bazıları, avından yese bile doğanla avlanmaya ruhsat vermişler ve şöyle demişlerdir: “Onun eğitimi (çağrıldığında) icabet etmesidir.” Bazıları ise bunu kerih görmüşlerdir. Fakihlerin çoğu ise: “(Kuş) ondan (avdan) yese bile (sahibi) onu yer” demişlerdir.