1480_2. Hadis
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ يَعْقُوبَ الْجُوزَجَانِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، نَحْوَهُ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ . وَأَبُو وَاقِدٍ اللَّيْثِيُّ اسْمُهُ الْحَارِثُ بْنُ عَوْفٍ .
Bize İbrâhîm b. Ya'kûb el-Cûzcânî anlattı; bize Ebü'n-Nadr, Abdurrahmân b. Abdullah b. Dînâr'dan [naklen] benzerini anlattı. Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis hasen garibtir; onu ancak Zeyd b. Eslem'in rivayetinden biliyoruz. İlim ehline göre uygulama buna göredir. Ebû Vâkıd el-Leysî'nin adı el-Hâris b. Avf'tır.