166. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ، مُحَمَّدُ بْنُ أَبَانَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، عَنْ أَبِي عَوَانَةَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَهُ . قَالَ أَبُو عِيسَى رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ، هُشَيْمٌ عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ سَالِمٍ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، . وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ هُشَيْمٌ عَنْ بَشِيرِ بْنِ ثَابِتٍ، . وَحَدِيثُ أَبِي عَوَانَةَ أَصَحُّ عِنْدَنَا لأَنَّ يَزِيدَ بْنَ هَارُونَ رَوَى عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، نَحْوَ رِوَايَةِ أَبِي عَوَانَةَ .
Bize Ebu Bekir Muhammed b. Ebân anlattı; bize Abdurrahman b. Mehdî, Ebu Avâne’den; bu isnad ile bunun bir benzerini nakletti. Ebu İsa dedi ki: Bu hadisi Huşeym de Ebu Bişr’den, Habîb b. Sâlim’den [ve] Nu’mân b. Beşîr’den rivayet etmiştir. Ancak Huşeym bu rivayetinde Beşîr b. Sâbit’i zikretmemiştir. Ebu Avâne’nin hadisi bize göre daha sahihtir; zira Yezîd b. Hârûn da Şu’be’den, Ebu Bişr üzerinden, Ebu Avâne’nin rivayetine benzer şekilde nakletmiştir.