191. Hadis
حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ مُعَاذٍ الْبَصْرِيُّ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي مَحْذُورَةَ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي وَجَدِّي، جَمِيعًا عَنْ أَبِي مَحْذُورَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَقْعَدَهُ وَأَلْقَى عَلَيْهِ الأَذَانَ حَرْفًا حَرْفًا . قَالَ إِبْرَاهِيمُ مِثْلَ أَذَانِنَا . قَالَ بِشْرٌ فَقُلْتُ لَهُ أَعِدْ عَلَىَّ . فَوَصَفَ الأَذَانَ بِالتَّرْجِيعِ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي مَحْذُورَةَ فِي الأَذَانِ حَدِيثٌ صَحِيحٌ . وَقَدْ رُوِيَ عَنْهُ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ . وَعَلَيْهِ الْعَمَلُ بِمَكَّةَ وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ .
Bize Bişr b. Muâz el-Basrî anlattı; bize İbrâhîm b. Abdülazîz b. Abdülmelik b. Ebî Mahzûra anlattı; dedi ki: Bana babam ve dedem, hep birlikte Ebu Mahzûra’dan [naklederek] bildirdiler: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem onu yanına oturttu ve ona ezanı harf harf (kelime kelime) belletti. İbrâhîm; ‘Tıpkı bizim ezanımız gibi’ dedi. Bişr dedi ki: Ona; ‘Bana (bu ezanı) tekrar et’ dedim. Bunun üzerine ezanı terci’li (şehadet kelimelerini önce kısık sonra yüksek sesle söyleyerek) vasfetti. Ebu İsa dedi ki: Ebu Mahzûra’nın ezan hakkındaki hadisi sahihtir. Ondan değişik yollarla rivayet edilmiştir. Mekke’deki uygulama da bunun üzerinedir; eş-Şâfiî’nin görüşü de budur.