211. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَهْلِ بْنِ عَسْكَرٍ الْبَغْدَادِيُّ، وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ يَعْقُوبَ، قَالاَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَيَّاشٍ الْحِمْصِيُّ، حَدَّثَنَا شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ قَالَ حِينَ يَسْمَعُ النِّدَاءَ اللَّهُمَّ رَبَّ هَذِهِ الدَّعْوَةِ التَّامَّةِ وَالصَّلاَةِ الْقَائِمَةِ آتِ مُحَمَّدًا الْوَسِيلَةَ وَالْفَضِيلَةَ وَابْعَثْهُ مَقَامًا مَحْمُودًا الَّذِي وَعَدْتَهُ إِلاَّ حَلَّتْ لَهُ الشَّفَاعَةُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ جَابِرٍ حَدِيثٌ صَحِيحٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ حَدِيثِ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ لاَ نَعْلَمُ أَحَدًا رَوَاهُ غَيْرَ شُعَيْبِ بْنِ أَبِي حَمْزَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ . وَأَبُو حَمْزَةَ اسْمُهُ دِينَارٌ .
Bize Muhammed b. Sehl b. Asker el-Bağdâdî ve İbrahim b. Yakub anlattılar; dediler ki: Bize Ali b. Ayyaş el-Hımsî anlattı; bize Şuayb b. Ebî Hamza anlattı; bize Muhammed b. el-Münkedir anlattı; Câbir b. Abdullah'tan; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Kim nida'yı işittiği zaman: ‘Allâhümme rabbe hâzihi'd-da'veti't-tâmmeh ve's-salâti'l-kâimeh, âti Muhammeden el-vesîlete ve'l-fadîlete ve'b'ashu makâmen mahmûden ellezî vaadteh’ (Ey bu tam davetin ve kılınacak namazın Rabbi olan Allah'ım! Muhammed'e vesileyi ve fazileti ver. Onu kendisine vaat ettiğin Makam-ı Mahmud'a ulaştır) derse, kıyamet günü ona şefaatim helal olur.” Ebû Îsâ dedi ki: “Câbir hadisi sahih hasen garib bir hadistir. Muhammed b. el-Münkedir'in hadisinden olup, Şuayb b. Ebî Hamza'dan başkasının bunu Muhammed b. el-Münkedir'den rivayet ettiğini bilmiyoruz. Ebû Hamza'nın ismi Dinar'dır.”