237. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ أَخَفِّ النَّاسِ صَلاَةً فِي تَمَامٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَاسْمُ أَبِي عَوَانَةَ وَضَّاحٌ . قَالَ أَبُو عِيسَى سَأَلْتُ قُتَيْبَةَ قُلْتُ أَبُو عَوَانَةَ مَا اسْمُهُ قَالَ وَضَّاحٌ . قُلْتُ ابْنُ مَنْ قَالَ لاَ أَدْرِي كَانَ عَبْدًا لاِمْرَأَةٍ بِالْبَصْرَةِ .
Bize Kuteybe anlattı; bize Ebû Avâne anlattı; Katâde'den; Enes b. Mâlik'ten; dedi ki: “Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem, tamamlamakla birlikte namazı en hafif kılan insanlardandı.” Ebû Îsâ dedi ki: “Bu hasen sahih bir hadistir. Ebû Avâne'nin ismi Vaddâh'tır. Ebû Îsâ dedi ki: Kuteybe'ye sordum, dedim ki: ‘Ebû Avâne'nin ismi nedir?’ Dedi ki: ‘Vaddâh'tır.’ Dedim ki: ‘Kimin oğlu?’ Dedi ki: ‘Bilmiyorum. Basra'da bir kadının kölesiydi.’”