255. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، وَابْنُ أَبِي عُمَرَ، قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا افْتَتَحَ الصَّلاَةَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ مَنْكِبَيْهِ وَإِذَا رَكَعَ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ . وَزَادَ ابْنُ أَبِي عُمَرَ فِي حَدِيثِهِ وَكَانَ لاَ يَرْفَعُ بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ .
Bize Kuteybe ve İbn Ebû Ömer anlattılar; dediler ki: Bize Süfyân b. Uyeyne anlattı; Zührî'den; Sâlim'den; babasından. O şöyle demiştir: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'i gördüm; namaza başladığı zaman, rükû ettiği zaman ve rükûdan başını kaldırdığı zaman ellerini omuzlarının hizasına gelinceye kadar kaldırırdı. İbn Ebû Ömer kendi hadisinde şu ifadeyi ekledi: "İki secde arasında ellerini kaldırmazdı."