262. Hadis
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ أَنْبَأَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الأَعْمَشِ، قَالَ سَمِعْتُ سَعْدَ بْنَ عُبَيْدَةَ، يُحَدِّثُ عَنِ الْمُسْتَوْرِدِ، عَنْ صِلَةَ بْنِ زُفَرَ، عَنْ حُذَيْفَةَ، أَنَّهُ صَلَّى مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَكَانَ يَقُولُ فِي رُكُوعِهِ " سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ " . وَفِي سُجُودِهِ " سُبْحَانَ رَبِّيَ الأَعْلَى " . وَمَا أَتَى عَلَى آيَةِ رَحْمَةٍ إِلاَّ وَقَفَ وَسَأَلَ وَمَا أَتَى عَلَى آيَةِ عَذَابٍ إِلاَّ وَقَفَ وَتَعَوَّذَ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Bize Mahmûd b. Gaylân anlattı; dedi ki: Bize Ebû Dâvûd anlattı; dedi ki: Bize Şu'be haber verdi; A'meş'ten. (A'meş) dedi ki: Sa'd b. Ubeyde'yi Müstevrid'den; Sıla b. Züfer'den; Huzeyfe'den (hadis) rivayet ederken işittim. Huzeyfe, Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem ile namaz kılmıştır. (Huzeyfe) şöyle demiştir: (Peygamber) rükûsunda "Sübhâne rabbiye'l-azîm", secdesinde ise "Sübhâne rabbiye'l-a'lâ" derdi. Bir rahmet ayetine geldiğinde durur ve isterdi. Bir azap ayetine geldiğinde durur ve (azaptan) Allah'a sığınırdı. Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir.