267. Hadis
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مُوسَى الأَنْصَارِيُّ، حَدَّثَنَا مَعْنٌ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ سُمَىٍّ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا قَالَ الإِمَامُ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ . فَقُولُوا رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ فَإِنَّهُ مَنْ وَافَقَ قَوْلُهُ قَوْلَ الْمَلاَئِكَةِ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَالْعَمَلُ عَلَيْهِ عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَمَنْ بَعْدَهُمْ أَنْ يَقُولَ الإِمَامُ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ . وَيَقُولُ مَنْ خَلْفَ الإِمَامِ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ . وَبِهِ يَقُولُ أَحْمَدُ . وَقَالَ ابْنُ سِيرِينَ وَغَيْرُهُ يَقُولُ مَنْ خَلْفَ الإِمَامِ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ . مِثْلَ مَا يَقُولُ الإِمَامُ . وَبِهِ يَقُولُ الشَّافِعِيُّ وَإِسْحَاقُ .
Bize İshâk b. Mûsâ el-Ensârî anlattı; dedi ki: Bize Ma'n anlattı; dedi ki: Bize Mâlik anlattı; Sümeyy'den; Ebû Sâlih'ten; Ebû Hureyre'den. (Ona göre) Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur: "İmam 'Semiallâhü limen hamideh' dediği zaman siz 'Rabbenâ ve leke'l-hamd' deyin. Zira kimin sözü meleklerin sözüne denk gelirse, geçmiş günahları bağışlanır." Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir. Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem'in ashabından ve onlardan sonrakilerden bazı ilim ehlinin uygulaması şöyledir: İmam "Semiallâhü limen hamideh, Rabbenâ ve leke'l-hamd" der. İmamın arkasındakiler ise "Rabbenâ ve leke'l-hamd" derler. Ahmed de böyle der. İbn Sîrîn ve başkaları ise şöyle demişlerdir: "İmamın arkasındakiler de tıpkı imamın dediği gibi 'Semiallâhü limen hamideh, Rabbenâ ve leke'l-hamd' derler." Şâfiî ve İshâk da böyle derler.