285. Hadis
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلاَّلُ الْحُلْوَانِيُّ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، عَنْ زَيْدِ بْنِ حُبَابٍ، عَنْ كَامِلٍ أَبِي الْعَلاَءِ، نَحْوَهُ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ . وَهَكَذَا رُوِيَ عَنْ عَلِيٍّ، . وَبِهِ يَقُولُ الشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ يَرَوْنَ هَذَا جَائِزًا فِي الْمَكْتُوبَةِ وَالتَّطَوُّعِ . وَرَوَى بَعْضُهُمْ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ كَامِلٍ أَبِي الْعَلاَءِ مُرْسَلاً .
Bize el-Hasan b. Ali el-Hallâl el-Hulvânî anlattı; dedi ki: Bize Yezîd b. Hârûn anlattı; Zeyd b. Hubâb'dan; Kâmil Ebu'l-Alâ'dan; benzerini rivayet etti. Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis gariptir. Ali'den de böylece rivayet edilmiştir. Şâfiî, Ahmed ve İshâk da böyle derler; bunun hem farz hem de nâfile namazlarda caiz olduğu görüşündedirler. Bazıları bu hadisi Kâmil Ebu'l-Alâ'dan mürsel olarak rivayet etmiştir.