294. Hadis
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، وَيَحْيَى بْنُ مُوسَى، وَغَيْرُ، وَاحِدٍ، قَالُوا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا جَلَسَ فِي الصَّلاَةِ وَضَعَ يَدَهُ الْيُمْنَى عَلَى رُكْبَتِهِ وَرَفَعَ إِصْبَعَهُ الَّتِي تَلِي الإِبْهَامَ الْيُمْنَى يَدْعُو بِهَا وَيَدُهُ الْيُسْرَى عَلَى رُكْبَتِهِ بَاسِطَهَا عَلَيْهِ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ وَنُمَيْرٍ الْخُزَاعِيِّ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَأَبِي حُمَيْدٍ وَوَائِلِ بْنِ حُجْرٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ ابْنِ عُمَرَ حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ مِنْ حَدِيثِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ . وَالْعَمَلُ عَلَيْهِ عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَالتَّابِعِينَ يَخْتَارُونَ الإِشَارَةَ فِي التَّشَهُّدِ وَهُوَ قَوْلُ أَصْحَابِنَا .
Bize Mahmûd b. Gaylân, Yahyâ b. Mûsâ ve başkaları anlattı; dediler ki: Bize Abdürrezzâk, Ma'mer'den, o Ubeydullah b. Ömer'den, o Nâfi'den, o da İbn Ömer'den haber verdi (ki): "Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem namazda oturduğu zaman sağ elini (sağ) dizinin üzerine koyar, sağ baş parmağının yanındaki parmağını kaldırır ve onunla dua ederdi. Sol elini de (sol) dizinin üzerine, onu yayarak koyardı." Ebû Îsâ dedi ki: Bu konuda Abdullah b. Zübeyr, Nümeyr el-Huzâî, Ebû Hureyre, Ebû Humeyd ve Vâil b. Hucr'dan da hadis rivayet edilmiştir. Ebû Îsâ dedi ki: İbn Ömer hadisi hasen gariptir. Biz bunu Ubeydullah b. Ömer'in hadisinden sadece bu vecihle bilmekteyiz. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'in ashabından ve tâbiînden bazı ilim ehli buna göre amel etmektedirler; onlar teşehhüdde (parmakla) işaret etmeyi tercih ederler. Bu bizim arkadaşlarımızın da görüşüdür.