358. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى بْنُ وَاصِلِ بْنِ عَبْدِ الأَعْلَى الْكُوفِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْقَاسِمِ الأَسَدِيُّ، عَنِ الْفَضْلِ بْنِ دَلْهَمٍ، عَنِ الْحَسَنِ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ لَعَنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثَلاَثَةً رَجُلٌ أَمَّ قَوْمًا وَهُمْ لَهُ كَارِهُونَ وَامْرَأَةٌ بَاتَتْ وَزَوْجُهَا عَلَيْهَا سَاخِطٌ وَرَجُلٌ سَمِعَ حَىَّ عَلَى الْفَلاَحِ ثُمَّ لَمْ يُجِبْ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ وَطَلْحَةَ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَأَبِي أُمَامَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَنَسٍ لاَ يَصِحُّ لأَنَّهُ قَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنِ الْحَسَنِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مُرْسَلٌ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَمُحَمَّدُ بْنُ الْقَاسِمِ تَكَلَّمَ فِيهِ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ وَضَعَّفَهُ وَلَيْسَ بِالْحَافِظِ . وَقَدْ كَرِهَ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنْ يَؤُمَّ الرَّجُلُ قَوْمًا وَهُمْ لَهُ كَارِهُونَ فَإِذَا كَانَ الإِمَامُ غَيْرَ ظَالِمٍ فَإِنَّمَا الإِثْمُ عَلَى مَنْ كَرِهَهُ . وَقَالَ أَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ فِي هَذَا إِذَا كَرِهَ وَاحِدٌ أَوِ اثْنَانِ أَوْ ثَلاَثَةٌ فَلاَ بَأْسَ أَنْ يُصَلِّيَ بِهِمْ حَتَّى يَكْرَهَهُ أَكْثَرُ الْقَوْمِ .
Bize Abdulâlâ b. Vâsıl b. Abdulâlâ el-Kûfî anlattı; bize Muhammed b. Kâsım el-Esedî anlattı; Fadl b. Delhem’den; Hasan’dan; dedi ki: Enes b. Mâlik’i şöyle derken işittim: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem üç kişiye lanet etti: “İstememelerine rağmen (kerih gördükleri halde) bir kavme imamlık eden kimseye, kocası kendisine kızgın olduğu halde geceleyen kadına ve ‘hayye ale’l-felâh’ı işitip de icabet etmeyen kimseye.” Dedi ki: Bu konuda İbn Abbas, Talha, Abdullah b. Amr ve Ebû Umâme’den de [hadis] vardır. Ebû Îsâ dedi ki: Enes hadisi sahih değildir. Çünkü bu hadis Hasan’dan; Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’den mürsel olarak rivayet edilmiştir. Ebû Îsâ dedi ki: Ahmed b. Hanbel, Muhammed b. Kâsım hakkında konuşmuş ve onu zayıf saymıştır. O hâfız (sağlam) değildir. İlim ehlinden bir topluluk, kişinin bir kavme -onlar kendisini istemedikleri halde- imamlık yapmasını mekruh görmüşlerdir. Eğer imam zalim değilse günah ancak onu (haksız yere) istemeyenleredir. Ahmed ve İshak bu konuda şöyle demişlerdir: “Bir, iki veya üç kişi onu istemiyorsa, kavmin çoğu onu istemedikçe kıldırmasında bir beis yoktur.”