381. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ الْعَوَّامِ، أَخْبَرَنَا مَيْمُونٌ أَبُو حَمْزَةَ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، مَوْلَى طَلْحَةَ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، قَالَتْ رَأَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم غُلاَمًا لَنَا يُقَالُ لَهُ أَفْلَحُ إِذَا سَجَدَ نَفَخَ فَقَالَ " يَا أَفْلَحُ تَرِّبْ وَجْهَكَ " . قَالَ أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ وَكَرِهَ عَبَّادُ بْنُ الْعَوَّامِ النَّفْخَ فِي الصَّلاَةِ وَقَالَ إِنْ نَفَخَ لَمْ يَقْطَعْ صَلاَتَهُ . قَالَ أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ وَبِهِ نَأْخُذُ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَرَوَى بَعْضُهُمْ عَنْ أَبِي حَمْزَةَ هَذَا الْحَدِيثَ وَقَالَ مَوْلًى لَنَا يُقَالُ لَهُ رَبَاحٌ .
Bize Ahmed b. Menî’ anlattı; bize Abbâd b. Avvâm anlattı; bize Meymûn Ebû Hamza haber verdi; Ebû Sâlih’ten; Talha’nın mevlasından; Ümmü Seleme’den; dedi ki: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem, Eflah denilen (köle) bir çocuğumuzu gördü; secde ettiği zaman (yerdeki tozu) üflüyordu. Buyurdu ki: “Ey Eflah! Yüzünü toprakla!” Ahmed b. Menî’ dedi ki: Abbâd b. Avvâm namazda üflemeyi mekruh gördü ve şöyle dedi: “Eğer üflerse namazını kesmez (bozmaz).” Ahmed b. Menî’ dedi ki: “Biz de bunu alırız (kabul ederiz).” Ebû Îsâ dedi ki: Bazıları bu hadisi Ebû Hamza’dan rivayet etti ve “Rebâh denilen bir mevlamız” dedi.