1704. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي زِيَادٍ، حَدَّثَنَا الأَحْوَصُ بْنُ الْجَوَّابِ أَبُو الْجَوَّابِ، عَنْ يُونُسَ بْنِ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بَعَثَ جَيْشَيْنِ وَأَمَّرَ عَلَى أَحَدِهِمَا عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ وَعَلَى الآخَرِ خَالِدَ بْنَ الْوَلِيدِ وَقَالَ " إِذَا كَانَ الْقِتَالُ فَعَلِيٌّ " . قَالَ فَافْتَتَحَ عَلِيٌّ حِصْنًا فَأَخَذَ مِنْهُ جَارِيَةً فَكَتَبَ مَعِي خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَشِي بِهِ فَقَدِمْتُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَرَأَ الْكِتَابَ فَتَغَيَّرَ لَوْنُهُ ثُمَّ قَالَ " مَا تَرَى فِي رَجُلٍ يُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيُحِبُّهُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ " . قَالَ قُلْتُ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ غَضَبِ اللَّهِ وَغَضَبِ رَسُولِهِ وَإِنَّمَا أَنَا رَسُولٌ . فَسَكَتَ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ . وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ الأَحْوَصِ بْنِ جَوَّابٍ . مَعْنَى قَوْلِهِ يَشِي بِهِ يَعْنِي النَّمِيمَةَ .
Bize Abdullah b. Ebî Ziyad anlattı; dedi ki: Bize el-Ahvas b. el-Cevvâb Ebu’l-Cevvâb, Yûnus b. Ebî İshak’tan, o Ebû İshak’tan, o da el-Berâ’dan naklederek haber verdi ki: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem iki ordu gönderdi. Birinin başına Ali b. Ebî Tâlib’i, diğerinin başına da Hâlid b. el-Velîd’i komutan tayin etti ve şöyle buyurdu: “Savaş (birleşip tek cephe) olduğunda (komutan) Ali’dir.” (Râvi) dedi ki: Ali bir kaleyi fethetti ve ganimetten bir cariye aldı. Hâlid b. el-Velîd, Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’e Ali’yi şikayet eden bir mektubu benimle gönderdi. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in yanına geldim. Mektubu okuyunca rengi değişti. Sonra şöyle buyurdu: “Allah ve Rasûlü’nü seven, Allah ve Rasûlü’nün de kendisini sevdiği bir adam hakkında ne düşünüyorsun?” (Râvi el-Berâ) dedi ki: Ben de; “Allah’ın gazabından ve Rasûlü’nün gazabından Allah’a sığınırım! Ben sadece bir elçiyim” dedim. Bunun üzerine (Efendimiz) sustu. (Ebû Îsâ der ki:) Bu konuda İbn Ömer’den de hadis rivayet edilmiştir. Bu hadis hasen gariptir. Biz bunu sadece Ahvas b. Cevvâb’ın rivayetiyle biliyoruz. (Metinde geçen) “Yeşî bihi” ifadesi, nemîme (söz taşıyıp gammazlamak) manasındadır.