1904_3. Hadis
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سُوقَةَ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ حَفْصِ بْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ . وَهَذَا أَصَحُّ مِنْ حَدِيثِ أَبِي مُعَاوِيَةَ . وَأَبُو بَكْرِ بْنُ حَفْصٍ هُوَ ابْنُ عُمَرَ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ .
Bize İbn Ebî Ömer anlattı; dedi ki: Bize Süfyân b. Uyeyne, Muhammed b. Sûka'dan, o Ebû Bekir b. Hafs b. Ömer'den, o da Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'den bunun benzerini anlattı ancak senedinde İbn Ömer'i zikretmedi (mürsel olarak rivayet etti). Bu, Ebû Muâviye'nin hadisinden daha sahihtir. Ebû Bekir b. Hafs, Ömer b. Sa'd b. Ebî Vakkâs'ın oğludur.