1934. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنِ الْعَلاَءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الْغِيبَةُ قَالَ " ذِكْرُكَ أَخَاكَ بِمَا يَكْرَهُ " . قَالَ أَرَأَيْتَ إِنْ كَانَ فِيهِ مَا أَقُولُ قَالَ " إِنْ كَانَ فِيهِ مَا تَقُولُ فَقَدِ اغْتَبْتَهُ وَإِنْ لَمْ يَكُنْ فِيهِ مَا تَقُولُ فَقَدْ بَهَتَّهُ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي بَرْزَةَ وَابْنِ عُمَرَ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Bize Kuteybe anlattı. Bize Abdülazîz b. Muhammed anlattı, Alâ b. Abdurrahman'dan, o babasından, o da Ebû Hüreyre'den naklederek. Dedi ki: (Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem): "Gıybet nedir (bilir misiniz)?" diye sordu. "Allah ve Resûlü daha iyi bilir" dediler. Şöyle buyurdu: "Kardeşini hoşlanmadığı bir şeyle anmandır." Dedi ki: "Gördün mü (ne dersin), ya söylediğim şey onda varsa?" Şöyle buyurdu: "Eğer söylediğin şey onda varsa, onun gıybetini yapmışsın demektir. Eğer onda söylediğin şey yoksa, ona iftira etmişsindir." (Ebû Îsâ der ki: Bu konuda Ebû Berze, İbn Ömer ve Abdullah b. Amr'dan da rivayet vardır. Bu hadis hasen sahihtir.)