1957. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ يُوسُفَ بْنِ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ طَلْحَةَ بْنِ مُصَرِّفٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْسَجَةَ، يَقُولُ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ مَنَحَ مَنِيحَةَ لَبَنٍ أَوْ وَرِقٍ أَوْ هَدَى زُقَاقًا كَانَ لَهُ مِثْلُ عِتْقِ رَقَبَةٍ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ حَدِيثِ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ مُصَرِّفٍ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ . وَقَدْ رَوَى مَنْصُورُ بْنُ الْمُعْتَمِرِ وَشُعْبَةُ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ مُصَرِّفٍ هَذَا الْحَدِيثَ . وَفِي الْبَابِ عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ . وَمَعْنَى قَوْلِهِ " مَنْ مَنَحَ مَنِيحَةَ وَرِقٍ " . إِنَّمَا يَعْنِي بِهِ قَرْضَ الدَّرَاهِمِ قَوْلُهُ " أَوْ هَدَى زُقَاقًا " . يَعْنِي بِهِ هِدَايَةَ الطَّرِيقِ .
Bize Ebû Küreyb anlattı. Bize İbrâhîm b. Yûsuf b. Ebî İshâk anlattı, babasından, o Ebû İshâk'tan, o Talha b. Musarrif'ten naklederek. Dedi ki: Abdurrahman b. Avsece'yi şöyle derken işittim: Berâ b. Âzib'i şöyle derken işittim: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'i şöyle buyururken işittim: "Kim bir süt keçisi (veya devesi) veya gümüş (para) ödünç verirse ya da (yol sorana) yol gösterirse, bu onun için bir köle azat etmek gibidir." (Ebû Îsâ der ki: Bu hadis hasen sahih garibtir. Ebû İshâk'ın Talha b. Musarrif'ten rivayeti olarak sadece bu vechiyle biliyoruz. Mansûr b. el-Mu'temir ve Şu'be de bu hadisi Talha b. Musarrif'ten rivayet etmişlerdir. Bu konuda Nu'mân b. Beşîr'den de rivayet vardır. Nebi'nin "Kim gümüş (para) menihasında bulunursa" sözünün manası, dirhem (para) borç vermektir. "Veya yol gösterirse" sözü ise, yolu tarif etmek manasındadır.)