1964. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ بِشْرِ بْنِ رَافِعٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْمُؤْمِنُ غِرٌّ كَرِيمٌ وَالْفَاجِرُ خِبٌّ لَئِيمٌ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ .
Bize Muhammed b. Râfi’ anlattı, bize Abdürrezzâk anlattı, Bişr b. Râfi’den, o Yahyâ b. Ebî Kesîr’den, o Ebû Seleme’den, o da Ebû Hureyre’den naklederek şöyle dedi: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Mü’min; saf (iyi niyetinden dolayı aldatılabilen) ve kerimdir (cömert/asil). Fâcir (günahkâr/kötü) kişi ise; hilekâr ve leîmdir (cimri/alçak).” (Ebû Îsâ der ki: Bu hadis gariptir. Bunu sadece bu vecihten (yoldan) biliyoruz.)