1996. Hadis
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتِ اسْتَأْذَنَ رَجُلٌ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا عِنْدَهُ فَقَالَ " بِئْسَ ابْنُ الْعَشِيرَةِ أَوْ أَخُو الْعَشِيرَةِ " . ثُمَّ أَذِنَ لَهُ فَأَلاَنَ لَهُ الْقَوْلَ فَلَمَّا خَرَجَ قُلْتُ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قُلْتَ لَهُ مَا قُلْتَ ثُمَّ أَلَنْتَ لَهُ الْقَوْلَ . فَقَالَ " يَا عَائِشَةُ إِنَّ مِنْ شَرِّ النَّاسِ مَنْ تَرَكَهُ النَّاسُ أَوْ وَدَعَهُ النَّاسُ اتِّقَاءَ فُحْشِهِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Bize İbn Ebî Ömer anlattı, bize Süfyân b. Uyeyne anlattı, Muhammed b. el-Münkedir’den, o Urve b. ez-Zübeyr’den, o da Âişe’den naklederek (Âişe) şöyle dedi: Ben yanındayken bir adam Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in huzuruna girmek için izin istedi. (Resûlullah): “O, kabilesinin ne kötü oğludur (yahut ne kötü kardeşidir)” dedi. Sonra ona izin verdi ve yumuşak söz söyledi (iyi davrandı). Adam çıkınca O’na: Ey Allah’ın Resûlü! Onun hakkında söyleyeceğini söyledin, sonra da ona yumuşak söz söyledin? dedim. Buyurdu ki: “Ey Âişe! İnsanların en şerlisi; şerrinden (çirkin söz ve davranışlarından) korkularak insanların kendisini terk ettiği (yahut uzak durduğu) kimsedir.” (Ebû Îsâ der ki: Bu hadis hasen sahihtir.)