2031. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ مَا عَابَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم طَعَامًا قَطُّ كَانَ إِذَا اشْتَهَاهُ أَكَلَهُ وَإِلاَّ تَرَكَهُ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَأَبُو حَازِمٍ هُوَ الأَشْجَعِيُّ الْكُوفِيُّ وَاسْمُهُ سَلْمَانُ مَوْلَى عَزَّةَ الأَشْجَعِيَّةِ .
Bize Ahmed b. Muhammed anlattı. (Dedi ki): Bize Abdullah b. el-Mübârek, Süfyân’dan, o A’meş’ten, o Ebû Hâzim’den, o da Ebû Hüreyre’den nakletti. Dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem hiçbir zaman bir yemeği ayıplamadı (kusur bulmadı). Eğer canı çekerse (iştahı varsa) yerdi, yoksa bırakırdı. Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir. Ebû Hâzim, el-Eşceî el-Kûfî olup ismi Selmân’dır ve Azze el-Eşceıyye’nin azatlısıdır.