2054. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، قال حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ خَالِدٍ الْخَيَّاطُ، قال حَدَّثَنَا فَائِدٌ، مَوْلًى لآلِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ جَدَّتِهِ، سَلْمَى وَكَانَتْ تَخْدُمُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ مَا كَانَ يَكُونُ بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قُرْحَةٌ وَلاَ نَكْبَةٌ إِلاَّ أَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ أَضَعَ عَلَيْهَا الْحِنَّاءَ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ إِنَّمَا نَعْرِفُهُ مِنْ حَدِيثِ فَائِدٍ . وَرَوَى بَعْضُهُمْ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ فَائِدٍ فَقَالَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ جَدَّتِهِ سَلْمَى وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَلِيٍّ أَصَحُّ وَيُقَالُ سُلْمَى . حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، قال حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ حُبَابٍ، عَنْ فَائِدٍ، مَوْلَى عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ مَوْلاَهُ، عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ جَدَّتِهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ بِمَعْنَاهُ .
Bize Ahmed b. Menî’ anlattı. (Dedi ki): Bize Hammâd b. Hâlid el-Hayyât anlattı. (Dedi ki): Bize Âl-i Ebî Râfi’in azatlısı Fâid, Ali b. Ubeydullah’tan, o ninesi Selmâ’dan nakletti -ki Selmâ Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’e hizmet ederdi-. Selmâ dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in vücudunda bir yara veya (diken batması gibi) bir zedelenme olduğunda mutlaka bana, onun üzerine kına koymamı emrederdi. Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis hasen gariptir. Biz bunu ancak Fâid’in hadisinden biliyoruz. Bazıları bu hadisi Fâid’den rivayet ederken; “Ubeydullah b. Ali’den, o ninesi Selmâ’dan” demişlerdir. Ubeydullah b. Ali (ismi) daha sahihtir. (Selmâ’nın ismi) Sülmâ da denilir. Bize Muhammed b. El-Alâ anlattı. (Dedi ki): Bize Zeyd b. Hubâb, Ubeydullah b. Ali’nin azatlısı Fâid’den, o efendisi Ubeydullah b. Ali’den, o ninesinden, o da Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’den bu hadisin manasındaki benzerini rivayet etti.