2053. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ سَمِعْتُ عِكْرِمَةَ، يَقُولُ كَانَ لاِبْنِ عَبَّاسٍ غِلْمَةٌ ثَلاَثَةٌ حَجَّامُونَ فَكَانَ اثْنَانِ مِنْهُمْ يُغِلاَّنِ عَلَيْهِ وَعَلَى أَهْلِهِ وَوَاحِدٌ يَحْجُمُهُ وَيَحْجُمُ أَهْلَهُ . قَالَ وَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ قَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " نِعْمَ الْعَبْدُ الْحَجَّامُ يُذْهِبُ الدَّمَ وَيُخِفُّ الصُّلْبَ وَيَجْلُو عَنِ الْبَصَرِ " . وَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ عُرِجَ بِهِ مَا مَرَّ عَلَى مَلإٍ مِنَ الْمَلاَئِكَةِ إِلاَّ قَالُوا عَلَيْكَ بِالْحِجَامَةِ . وَقَالَ " إِنَّ خَيْرَ مَا تَحْتَجِمُونَ فِيهِ يَوْمَ سَبْعَ عَشَرَةَ وَيَوْمَ تِسْعَ عَشَرَةَ وَيَوْمَ إِحْدَى وَعِشْرِينَ " . وَقَالَ " إِنَّ خَيْرَ مَا تَدَاوَيْتُمْ بِهِ السَّعُوطُ وَاللَّدُودُ وَالْحِجَامَةُ وَالْمَشِيُّ " . وَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَدَّهُ الْعَبَّاسُ وَأَصْحَابُهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ لَدَّنِي فَكُلُّهُمْ أَمْسَكُوا فَقَالَ " لاَ يَبْقَى أَحَدٌ مِمَّنْ فِي الْبَيْتِ إِلاَّ لُدَّ " . غَيْرَ عَمِّهِ الْعَبَّاسِ قَالَ عَبْدٌ قَالَ النَّضْرُ اللَّدُودُ الْوَجُورُ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ عَبَّادِ بْنِ مَنْصُورٍ . وَفِي الْبَابِ عَنْ عَائِشَةَ .
Bize Abd b. Humeyd anlattı. (Dedi ki): Bize Nadr b. Şümeyl haber verdi. (Dedi ki): Bize Abbâd b. Mansûr anlattı. (Dedi ki): İkrime’yi şöyle derken işittim: İbn Abbâs’ın üç kölesi vardı ki bunlar hacamat yaparlardı. Bunlardan ikisi (çalışıp kazançlarını) ona ve ailesine getirirlerdi. Biri de onu ve ailesini hacamat ederdi. (İkrime) dedi ki: İbn Abbâs, Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in şöyle buyurduğunu söyledi: “Hacamatçı köle ne güzel kuldur; kanı giderir, beli hafifletir ve gözü parlatır.” (Yine Resûlullah) şöyle buyurdu: “Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem miraca çıkarıldığı zaman meleklerden hiçbir topluluğa uğramadı ki ona: ‘Hacamat olmaya devam et’ demesinler.” Yine şöyle buyurdu: “Hacamat olduğunuz günlerin en hayırlısı; on yedi, on dokuz ve yirmi birinci günlerdir.” Yine şöyle buyurdu: “Tedavi olduğunuz şeylerin en hayırlısı; burun otu (enfiye), ağızdan akıtılan ilaç (ledûd), hacamat ve müshildir.” (İkrime dedi ki): Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’e Abbas ve ashabı (ağzının kenarından) ilaç verdiler. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem: “Bana ilacı kim verdi?” diye sordu. Hepsi sustular. Bunun üzerine: “Evde bulunan herkess ilacı tadacaktır, amcam Abbas hariç” buyurdu. Abd (b. Humeyd) dedi ki: Nadr (b. Şümeyl), “Ledûd, el-Vecûr’dur (ağızdan akıtılan ilaçtır)” dedi. Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis hasen gariptir. Biz bunu sadece Abbâd b. Mansûr’un hadisinden biliyoruz. Bu konuda Âişe’den de hadis rivayet edilmiştir.