2058. Hadis
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ يُونُسَ الْكُوفِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ بْنُ مَالِكٍ الْمُزَنِيُّ، عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَتَعَوَّذُ مِنَ الْجَانِّ وَعَيْنِ الإِنْسَانِ حَتَّى نَزَلَتِ الْمُعَوِّذَتَانِ فَلَمَّا نَزَلَتَا أَخَذَ بِهِمَا وَتَرَكَ مَا سِوَاهُمَا . قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنْ أَنَسٍ . وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ .
Bize Hişâm b. Yûnus el-Kûfî anlattı. (Dedi ki): Bize Kâsım b. Mâlik el-Müzenî, Cüreyrî’den, o Ebû Nadre’den, o da Ebû Saîd’den nakletti. (Dedi ki): Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem cinlerden ve insanın gözünden (nazarından) Allah’a sığınırdı. Nihayet Muavvizeteyn (Felâk ve Nâs sureleri) nazil oldu. Bu ikisi inince, bu ikisiyle (sığınmaya) başladı ve diğerlerini bıraktı. Ebû Îsâ dedi ki: Bu konuda Enes’ten de hadis rivayet edilmiştir. Bu hadis hasen gariptir.