464. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ بُرَيْدِ بْنِ أَبِي مَرْيَمَ، عَنْ أَبِي الْحَوْرَاءِ السَّعْدِيِّ، قَالَ قَالَ الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ رضى الله عَنْهُمَا عَلَّمَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَلِمَاتٍ أَقُولُهُنَّ فِي الْوِتْرِ " اللَّهُمَّ اهْدِنِي فِيمَنْ هَدَيْتَ وَعَافِنِي فِيمَنْ عَافَيْتَ وَتَوَلَّنِي فِيمَنْ تَوَلَّيْتَ وَبَارِكْ لِي فِيمَا أَعْطَيْتَ وَقِنِي شَرَّ مَا قَضَيْتَ فَإِنَّكَ تَقْضِي وَلاَ يُقْضَى عَلَيْكَ وَإِنَّهُ لاَ يَذِلُّ مَنْ وَالَيْتَ تَبَارَكْتَ رَبَّنَا وَتَعَالَيْتَ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَلِيٍّ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ أَبِي الْحَوْرَاءِ السَّعْدِيِّ وَاسْمُهُ رَبِيعَةُ بْنُ شَيْبَانَ . وَلاَ نَعْرِفُ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي الْقُنُوتِ فِي الْوِتْرِ شَيْئًا أَحْسَنَ مِنْ هَذَا . وَاخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي الْقُنُوتِ فِي الْوِتْرِ فَرَأَى عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ الْقُنُوتَ فِي الْوِتْرِ فِي السَّنَةِ كُلِّهَا وَاخْتَارَ الْقُنُوتَ قَبْلَ الرُّكُوعِ . وَهُوَ قَوْلُ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَابْنُ الْمُبَارَكِ وَإِسْحَاقُ وَأَهْلُ الْكُوفَةِ . وَقَدْ رُوِيَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ أَنَّهُ كَانَ لاَ يَقْنُتُ إِلاَّ فِي النِّصْفِ الآخِرِ مِنْ رَمَضَانَ وَكَانَ يَقْنُتُ بَعْدَ الرُّكُوعِ . وَقَدْ ذَهَبَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِلَى هَذَا وَبِهِ يَقُولُ الشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ .
Bize Kuteybe anlattı; dedi ki: Bize Ebû'l-Ahvas haber verdi; Ebû İshâk'tan; Büreyd b. Ebî Meryem'den; Ebû'l-Havrâ es-Sa'dî'den; dedi ki: Hasan b. Ali radıyallahu anhümâ şöyle dedi: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem bana vitirde söyleyeceğim (şu) kelimeleri öğretti: "Allahım! Hidayet verdiklerinle beraber bana da hidayet ver. Afiyet verdiklerinle beraber bana da afiyet ver. Dost edindiklerinle beraber beni de dost edin. Verdiğin şeyleri bana bereketli kıl. Hükmettiğin şeylerin şerrinden beni koru. Şüphesiz sen hükmedersin, sana karşı hükmedilmez. Senin dost edindiğin kimse zelil olmaz. Rabbimiz! Sen mübareksin ve yücesin." Dedi ki: Bu konuda Ali'den [de hadis] vardır. Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis hasendir. Biz bunu sadece bu veçhiyle Ebû'l-Havrâ es-Sa'dî'nin hadisinden biliyoruz. Adı Rebîa b. Şeybân'dır. Vitirdeki kunut hakkında Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem'den bundan daha güzel bir şey bilmiyoruz. İlim ehli vitirdeki kunut hakkında ihtilaf ettiler. Abdullah b. Mes'ûd vitirdeki kunutun bütün sene boyunca (yapılacağı) görüşündedir ve rükûdan önce kunut yapmayı tercih etmiştir. Bu, bazı ilim ehlinin görüşüdür. Süfyân es-Sevrî, İbnü'l-Mübârek, İshâk ve Kûfe ehli bunu söyler. Ali b. Ebî Tâlib'den; onun sadece Ramazan'ın son yarısında kunut yaptığı ve rükûdan sonra kunut yaptığı rivayet edilmiştir. Bazı ilim ehli bu görüşe gitmiştir. Şâfiî ve Ahmed bunu söyler.