2123. Hadis
حَدَّثَنَا بُنْدَارٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِي حَبِيبَةَ الطَّائِيِّ، قَالَ أَوْصَى إِلَىَّ أَخِي بِطَائِفَةٍ مِنْ مَالِهِ فَلَقِيتُ أَبَا الدَّرْدَاءِ فَقُلْتُ إِنَّ أَخِي أَوْصَى إِلَىَّ بِطَائِفَةٍ مِنْ مَالِهِ فَأَيْنَ تَرَى لِي وَضْعَهُ فِي الْفُقَرَاءِ أَوِ الْمَسَاكِينِ أَوِ الْمُجَاهِدِينَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَقَالَ أَمَّا أَنَا فَلَوْ كُنْتُ لَمْ أَعْدِلْ بِالْمُجَاهِدِينَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَثَلُ الَّذِي يُعْتِقُ عِنْدَ الْمَوْتِ كَمَثَلِ الَّذِي يُهْدِي إِذَا شَبِعَ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Bize Bündâr anlattı. (Dedi ki): Bize Abdurrahman b. Mehdî anlattı. (Dedi ki): Bize Süfyân anlattı, Ebû İshak’tan, o Ebû Habîbe et-Tâî’den. (Dedi ki): Kardeşim malının bir kısmını (dağıtmam için) bana vasiyet etti. Ben de Ebû’d-Derdâ ile karşılaştım ve dedim ki: “Kardeşim malının bir kısmını bana vasiyet etti. Bunu nereye vermemi uygun görürsün? Fakirlere mi, miskinlere mi yoksa Allah yolunda cihat edenlere mi?” (Ebû’d-Derdâ) dedi ki: “Ben olsaydım, (hiçbir şeyi) mücahitlere denk tutmazdım (onlara verirdim). Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’i şöyle derken işittim: Ölüm anında (köle) azat eden kimsenin durumu, doyduktan sonra hediye veren kimsenin durumu gibidir.” Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir.