2127. Hadis
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ خَطَبَنَا عَلِيٌّ فَقَالَ مَنْ زَعَمَ أَنَّ عِنْدَنَا شَيْئًا نَقْرَؤُهُ إِلاَّ كِتَابَ اللَّهِ وَهَذِهِ الصَّحِيفَةَ صَحِيفَةٌ فِيهَا أَسْنَانُ الإِبِلِ وَأَشْيَاءُ مِنَ الْجِرَاحَاتِ فَقَدْ كَذَبَ وَقَالَ فِيهَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْمَدِينَةُ حَرَامٌ مَا بَيْنَ عَيْرٍ إِلَى ثَوْرٍ فَمَنْ أَحْدَثَ فِيهَا حَدَثًا أَوْ آوَى مُحْدِثًا فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلاَئِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ لاَ يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ صَرْفًا وَلاَ عَدْلاً وَمَنِ ادَّعَى إِلَى غَيْرِ أَبِيهِ أَوْ تَوَلَّى غَيْرَ مَوَالِيهِ فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلاَئِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ لاَ يُقْبَلُ مِنْهُ صَرْفٌ وَلاَ عَدْلٌ وَذِمَّةُ الْمُسْلِمِينَ وَاحِدَةٌ يَسْعَى بِهَا أَدْنَاهُمْ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ عَلِيٍّ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . قَالَ أَبُو عِيسَى وَرَوَى بَعْضُهُمْ عَنِ الأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ عَنِ الْحَارِثِ بْنِ سُوَيْدٍ عَنْ عَلِيٍّ نَحْوَهُ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ عَلِيٍّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Bize Hennâd anlattı. (Dedi ki): Bize Ebû Muâviye anlattı, A’meş’ten, o İbrahim et-Teymî’den, o babasından. (Dedi ki): Ali bize hutbe verdi ve şöyle dedi: “Kim bizim yanımızda Allah’ın Kitabı ve şu sahife –ki bu sahifede deve yaşları ve yaralanmalarla ilgili diyet hükümleri vardır– dışında okuduğumuz bir şey olduğunu iddia ederse yalan söylemiştir.” (Ali) dedi ki: Bu (sahifenin) içinde Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in şöyle buyurduğu (yazılıdır): “Medine, Ayr (dağı) ile Sevr (dağı) arası haram (kutsal bölge)dır. Kim orada bir bidat (hadis) çıkarırsa veya bir bidatçıyı (suçluyu) barındırırsa, Allah’ın, meleklerin ve bütün insanların laneti onun üzerine olsun. Kıyamet günü Allah ondan ne bir farz ne de bir nafile (ibadet) kabul eder. Kim babasından başkasına soy iddiasında bulunursa veya efendilerinden başkasına intisap ederse (velâ bağını değiştirirse), Allah’ın, meleklerin ve bütün insanların laneti onun üzerine olsun. Ondan ne bir farz ne de bir nafile kabul edilir. Müslümanların zimmeti (verdiği eman) tektir; en alt (seviyedeki) biri bile bu emanı verebilir (onun verdiği söze uyulur).” Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir. Ali’den, Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’den başka vecihlerle de rivayet edilmiştir. Bazıları bunu A’meş’ten, o İbrahim et-Teymî’den, o Hâris b. Süveyd’den, o Ali’den (diyerek) benzerini rivayet etmişlerdir.