2132. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ حُسَيْنٍ الْمُعَلِّمِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، حَدَّثَنِي طَاوُسٌ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، وَابْنِ، عَبَّاسٍ يَرْفَعَانِ الْحَدِيثَ قَالَ " لاَ يَحِلُّ لِلرَّجُلِ أَنْ يُعْطِيَ عَطِيَّةً ثُمَّ يَرْجِعَ فِيهَا إِلاَّ الْوَالِدَ فِيمَا يُعْطِي وَلَدَهُ وَمَثَلُ الَّذِي يُعْطِي الْعَطِيَّةَ ثُمَّ يَرْجِعُ فِيهَا كَمَثَلِ الْكَلْبِ أَكَلَ حَتَّى إِذَا شَبِعَ قَاءَ ثُمَّ عَادَ فِي قَيْئِهِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . قَالَ الشَّافِعِيُّ لاَ يَحِلُّ لِمَنْ وَهَبَ هِبَةً أَنْ يَرْجِعَ فِيهَا إِلاَّ الْوَالِدَ فَلَهُ أَنْ يَرْجِعَ فِيمَا أَعْطَى وَلَدَهُ . وَاحْتَجَّ بِهَذَا الْحَدِيثِ
Bize Muhammed b. Beşşâr anlattı. (Dedi ki): Bize İbn Ebî Adî anlattı, Hüseyin el-Muallim’den, o Amr b. Şuayb’dan. (Dedi ki): Bana Tâvûs anlattı, İbn Ömer ve İbn Abbâs’tan. Onlar hadisi (Nebi’ye) ref ediyorlardı (merfû olarak rivayet ettiler). (Dedi ki): (Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem) buyurdu ki: “Bir kimsenin verdiği bir hediyeden dönmesi helal değildir; ancak babanın çocuğuna verdiği (hediyeden dönmesi) hariç. Verdiği hediyeden dönen kimsenin durumu, yiyip de doyunca kusan, sonra da kusmuğuna dönüp (onu yiyen) köpeğin durumu gibidir.” Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir. Şâfiî dedi ki: Hibe eden kimsenin hibesinden dönmesi helal değildir; ancak baba hariç, o çocuğuna verdiği şeyden dönebilir (geri alabilir). (Şâfiî) bu hadisi delil göstermiştir.